डा. दामाेदर पुडासैनी किशाेरमेरी प्रमिका
आफूलाई गोरी भन्थी तर थिई काली
तिमीसितै मर्छु–बाँच्छु भन्दै हत्ते हाली
रेस्टुराँ र रिसोर्टले खल्ती खलास बाउको
त्यै मोरीको सम्झनाले फुट्न लाग्यो टाउको ।
अटुट थ्यो हाम्रो नाता कसम पनि खाएकी’थी
मन्दिरबाटै सुरू गरी प्रित रामै्र लाएकी’थी
भेट हुन्थ्यो खाली चोकमा ट्राफिक छ साक्षी
गरी बिहे अर्कैसँग म त भएँ लाछी ।
नलाङ–३, धादिङ
Subscribe
Login
0 Comments
Oldest





































