रणबहादुर बुढाथोकी ‘भैया’घामपानी !
यो घाम
र बगिरहेका खोला झरनाहरू
नदी र समुन्द्रहरू
अनन्तयात्रामा
सधै समयजस्तो भागिरहेछन्
म समय–समुन्द्रको डिलमा उभिएर टोलाउँछु
आकासको प्रतिबिम्ब हेर्दै
एनाजस्तो पानीमा
ऐनालाई
ढुङ्गाहरूले फ्रेम लगाउँछ
फ्रेमभित्र पर्खाल उभिन्छन्– बादलहरू
र बनाउँछन् पानीलाई जेलजस्तै आकाश
र पनि, म देख्छु–
निर्धक्क अजेय योद्धाधाहरू झैं जेल तोढेर निस्कन्छन्
र आफ्नै यात्रामा लागिरहन्छन्
घामपानीहरू …!
Subscribe
Login
0 Comments
Oldest
