नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

‘छोरीको बिहेको कुरा त पक्का भो अब बिहे पो कसरी गर्ने होला … कस्ता खालका कुटुम्ब हुन् … !’ पौडेल सर गहिरो चिन्तामा थिए । मिठाईको थाली टेबुलमा अघि सार्दै भने– ‘केटाकेटीबाट मनपरापर भयो । अब हाम्रो काम बाँकी रह्यो बिहे कहाँ कसरी गर्ने हो बसेर सल्लाह गरौँ ।’

नेपालजीले मिठाइ हातमा लिदैँ भने– ‘हेर्नोस् हामीलाई दाइजो चाहिँदैन । हामी दाइजोको शख्त बिरोधी हौँ । सरकारले पनि यससँग सम्बन्धित् विधेयक पनि ल्याएको छ रे भन्ने सुन्दैछु । बिहे साधारण तरिकाको हुनुपर्छ । तपाईं हामी जस्ताले दाइजो प्रथाको बिरोध नगरे अरु कसले गर्ने ? दाइजोका कारण कैयौं महिलाहरूले अकालमै ज्यान गुमाउनु परिरहेको कुरा हामीबाट छिपेको छैन । हुन् पनि हामीलाई किन पो चाहियो र ? अर्काको सम्पतिले कतिदिन पो पुग्छ र ? हामीसँग घर छ, गाडी छ, केटो पढेलेखेको जागिरे छ, हेन्डसम छ । अरु के चाहिएको छ र ? उसै पनि अनुप दाइजोको शख्त बिरोधी हो । कुरै सुन्न चाहँदैन । हामीलाई त खाली असल केटी चाहिएको छ । हाम्रो पनि रहरको बिहे हो । फेरी फेरी गरिन्न क्यारे ! हाम्रोतर्फबाट त बुहारीलाई भनेर भने जति गहना तयारी गरिसकेका छौं ।’ नेपालजीका कुरा सुनेर पौडेल सर ढुक्क भएर लामो सास फेरे ।

खुसी भएको देखेर नेपालजीले भने– ‘हेर्नोस् पौडेल सर। आजकल छोरीको बिहे गर्न दश पन्ध्र लाख भनेको त मामुली कुरा हो । बाँकी चलीआएको चलन आफन्त नातागोतालाई कपडा अनि सम्मान स्वरूप नगद रुपैयाँ, राम्रो गेस्टहाउसमा खाने बस्ने व्यवस्था त भनिरहनु पर्दैन । हामी दाइजो खोजिरहेको छैनौं, आफन्तहरू धेरै छन् खान्दानी परिवार हो, ठूलो छ । सबै जन्ती जान खोज्छन्, नल्याउँदा पनि चारपाँच सय त भैहाल्छन् । जन्तीहरूलाई पछि टिका टिप्पणी गर्ने ठाउँ नदिउँ । यसो खाममा पैसा हालेर दिँदा नि चल्छ । ज्वार्ईंलाई छोरीलाई दिन त आफ्नैलाई त दिनु हो नि ! अफिस जान आउन, आफ्नै छोरीज्वाईंलाई यसो सपिङ गर्न जान सजिलो हुन्छ । बाइक किन्नेबेलामा चाहिँ खबर गर्नुहोला, राम्रो कम्पनि मैले चिनेको छु मिलाएर दिन्छ । यसो फलानाको ससुरालीबाट आएको भन्न नि हुन्छ । छोरीको इज्जतका लागि, दराज, टिभी, फ्रिज गृहस्थीका लागि चाहिने समान… ! ज्वाईंलाई सिक्री ब्रासलेट, छोरीलाई गहना यी सब कुराहरू त जस्तै नहुनेले पनि दिने गर्छन् । बरु एउटा कुरा गरौँ कि… गाडीको भाडा चाहिँ हजुरको तर्फबाट गर्नुपर्छ । अरु पछि दुल्हन फर्काउदा गर्ने चलन चाहिँ पछि नै एक पटक श्रीमती आउँछिन्, उनीसँगै बसेर कुरा गर्दा हुन्छ ।… फेरि तपाईंहरूकी त एक्लीछोरी हुन् क्यारे समाजको अगाडि इज्जत फ्याँक्नु पनि त् भएन नि… ! तपाईंहरूलाई जे दिन मन लाग्छ आफ्नै छोरीलाई हो, निस्फिक्री दिन सक्नुहुन्छ । हाम्रो परिवार दाइजो प्रथाको शख्त बिरोध गर्छ ।’

पौडेल सर भने हुवाला सम्धी नेपालजीका कुरा सुनेर पहिले अक्क न बक्क भए । अनि उनको दाइजो विरोधी चिन्तन छर्लङ्ग बुझेर गहिरो सोचमा डुबे ।