नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

तिमीले अनुनय गर्याै
कन्दमूल खनेर प्राण धान्ने
हाम्रा कैयौं कविलाहरूले
ढुङ्गाका कोदालाहरू थन्क्याएर
तिम्रा लागि
समुद्रमाथि पुल बनाए
तिमीले भन्यौ
भन्नासाथ मैले
काँधमाथि दोर्णाचल बोकेर
तिम्रो प्रतिष्ठा बचाएँ
तिम्रो सहोदर भाइको ज्यान बचाएँ
र बचाएँ तिम्रो
गिर्नै लागेको साख पनि
तिमीले आग्रह गर्याै
मैले ज्यानको बाजी लगाएर
आगोमाथि हामफालेँ
एउटा स्वर्णीम सभ्यता जलाएर खरानी उमारेँ
र बचाएँ तिम्रो इज्जत
तिम्री स्वास्नीको सतित्व
र फर्काएँ
गुम्नै लागेको तिम्रो सातो पनि
तिमीले कासन गर्याै
मेरा कैयौँ कविलाहरूले
गिठाभ्याकुर खन्ने कुटो थन्क्याएर
बज्र उठाए
बर्षाए दुश्मनका किल्लाहरूमा
र तिमीलाई बादशाह बनाए
कहिले मित्रताका नाममा
कहिले कर्तव्यका नाममा
कहिले आदर्शका नाममा
पालन गरिरह्यौँ हामीले
तिम्रा अनुनय, आग्रह, कासन
र हुकुमी फरमानहरू
हामीलाई आफ्नो ज्यानको परवाह भएन
तिमीलाई हाम्रो जीवनको परवाह भएन
कति जटायुहरूका पखेटा काटिए
कति बालिहरूमाथि छल भयो
कति इमान्दारहरू मुर्ख बनाइए
तर
ए यस युगको नयाँ बादशाह
तिमीले आफ्नो रामराज्य दावी गरेर
हामीलाई निरन्तर हनुमान त बनायौ
अब पनि के हामी
मान्छे बन्न नखोजौँ ?