नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

पेट्रोल फेला पर्यो भने…

सरकारले पेट्रोल खानी खोज्न सुरु गरेको छ । मानिलिऊँ पेट्रोल खानी फेला र्पयो । त्यसपछि के हुन्छ ? त्यसपछिका घटनाक्रमको एक विवरण :

– सरकारले पेट्रोलियम बोर्ड गठन गर्ने योजना ल्याउँछ । बोर्ड गठनका लागि कानुन बनाउन चार–पाँच वर्ष लाग्छ ।

– बोर्ड गठन कानुन बनेपछि नियुक्ति सुरु हुन्छ । दलीय भागबन्डा मिलाउन दुई–तीन वर्ष लाग्छ ।

– कुन पार्टीले बोर्ड गठन गर्ने भनेर उखरमाउलो विवाद हुन्छ । बोर्ड कब्जा गर्नकै लागि सरकार पल्टाउने र बनाउने खेल चल्नेछ ।

– विदेशबाट पेट्रोलियम ल्याएर बेच्ने आयल निगम त्यति मालामाल छ भने स्वदेशमै पेट्रोल निकाल्ने बोर्डमा कति माल खान पाइएला ? पुनर्निर्माण प्राधिकरणमा जान नमानेका कर्मचारीहरू पनि पेट्रोलियम बोर्डमा जान तँछाडमछाड गर्नेछन् । यो कामका लागि अरू दुई–तीन वर्ष लाग्नेछ ।

– बोर्ड गठन भएपछि पेट्रोलियम निकाल्न टेन्डर खोलिनेछ । टेन्डरमा विवाद हुनेछ । सर्वदलीय भित्री सहमतिपछि कुनै विदेशी कम्पनीले टेन्डर पाउनेछ । यो कामका लागि चार–पाँच वर्ष लाग्नेछ ।

– ठेकेदार कम्पनीले काम थालेपछि बन्द, हडताल र स्थानीयको अवरोधले काम अगाडि बढ्ने छैन । अलिअलि काम हुन्छ, रोकिन्छ ।

फेरि काम हुन्छ, रोकिन्छ । यसरी युग बित्नेछ ।

– पेट्रोलियम निकाल्न नदिन भारतले चलखेल गरेपछि हाम्रो राष्ट्रियता हलक्कै जाग्नेछ । मेलम्चीको पानी काठमाडौँ ल्याउने योजनालाई पेट्रोलियम निकाल्ने परियोजनाले ढिलाइमा उछिन्नेछ ।

– पेट्रोलियम भेटियो भने हाम्रो नाति होइन, पनातिको पालामा निकालिनेछ । त्यसबेलासम्ममा नयाँनयाँ प्रविधिले गर्दा विश्वमा पेट्रोलियम प्रयोग लगभग बन्द भइसक्नेछ ।

त्यसपछि के हुन्छ थाहा छ ? स्वदेशी पेट्रोलियमको सपनालाई यस्तै खाले अरू कुनै सपनाले विस्थापित गर्नेछ ।

हावाहुरी ढुवानी सेवा

हावाहुरी ढुवानी सेवा ! नामै काफी छ । जताबाट आए पनि नेपालमा हावाहुरी समुद्र भएरै आउँछ । वर्षाको पानी पनि समुद्रबाटै आउँछ । समुद्रबाट आएको हावाहुरीमा घर उडाउने, मोटर पल्टाउने तागत हुन्छ । त्यो तागतको सकारात्मक प्रयोग गरे कसो होला ? समुद्री हावामा हवाईजहाज र पानीमार्फत आकाशै आकाश पानीजहाज चलाऊँ । त्यसमा सामान ढुवानी गरौँ । सस्तोमा अति सस्तो, छिटोमा अति छिटो । यस्तो उपाय लाउन छाडेर सरकार के हेरेर बसिरा’छ ? प्रधानमन्त्री ओली किन यो विषयमा चुप छन् ? हावाहुरी र वर्षाको पानीमार्फत नेपालले अपूर्व ढंगले पारवहन अधिकार प्रयोग गर्न सक्छ । न नाकाबन्दीको डर, न कसैको पर्नुपर्छ भर, हावा र पानीले गर्छ नेपाल र नेपालीको उद्धार !

प्रधानमन्त्री ओलीज्यू !
लौ न, यो उपाय लगाइहालौँ । यसका लागि एउटा आयोग बनाइ हालौँ ।

पहिचान पढौँ, नेता चिनौं
इलाम हरित सहर, दमक व्यापारिक सहर, धनगढी औद्योगिक सहर.. सहर अनुसार पहिचान विकास गर्ने रे सरकारले । पहिचानको लहर छ, सबैभन्दा धेरै पहिचान नेताको छ । पहिचान बतायो भने त्यो पहिचानको नेता को हो भन्ने जनताले ट्वाक्कै ठम्याउँछन् । ल पढौँ केही नेताको पहिचान अनि आफै चिनौँ ती नेता को हुन् ः

१. आफैँ प्रधानमन्त्री बन्छु भन्दा दिँदैनन्, उसलाई प्रधानमन्त्री बनाउँछु भन्दा मान्दैनन् । चुनाव जितेँ, भारत घुमेर आएँ, खोइ मैले के पाएँ ?

२. बिहान एउटा पार्टीसँग मिलेर सरकार ढाल्न खोज्ने, बेलुकी ‘मने मने’ गर्दै त्यही सरकारसँग मिल्ने । प्रधानमन्त्री पदको आश गर्ने तर आँट नगर्ने ।

३. जहिलेतहिले चुनाव हार्ने, रुन्चे भाषण गर्ने ।

४. उत्तर कोरिया आदर्श हो, आजीवन पार्टी अध्यक्ष म नै हो ।

५. विगतको राम्रो कामजति मैले गरेको, नराम्रोजति अरूले गरेको । अरू सबै कमसल, म मात्रै असल । अरू पुरानो शक्ति, म नयाँ शक्ति ।

६. ट्वाक्क उखान भनेर प्वाक्क विपक्षीको मुखमा हान्ने ।

७. देश जतासुकै जाओस्, हामीले भनेजस्तो प्रदेश आओस् । छिमेकीको वरदान, निहुँ खोज्नु हाम्रो पहिचान ।

यस्तो पहिचान भएका नेता ठ्याक्क चिन्न सक्नुभएन भने तपाईं सच्चा नेपाली नै होइन !

नेपाल, जेष्ठ १३, २०७३