नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

डा. कुसुमाकर शर्मा गौतम :

हिँजो बाटोभरि ‘ए झोले !’ ले कान पाकेकाले आज बिना झोला कार्यालयतिर हिँडेँ ।

आफ्नो रोजीरोटी नै झोला बोकेर मात्र चल्छ । हुलाकको हल्कारा परेपछि झोला नबोके जागिर जाला भन्ने डर । झोला बोक्नै पर्ने भएपनि झोला नबोकी झोले नहुने अठोट हो आज मेरो ।

‘ए! झोले !’ सुनीहालेँ ।
दायाँ बायाँ हेरेँ । मेरो घर छेउमै भएको औषधि पसलबाट एउटा बिरामीले प्लास्टिकको झोलामा औषधि बोकेर मेरै अगाडि निस्क्यो । उसलाई भनेको रहेछ ।

फेरि ‘ए झोले !’ को आवाज आयो । आँखा चारै तिर घुमाएँ । कोही थिएन । मैले झोला पनि बोकेको थिएन । खल्तीलाई झोला भन्लान् भनेर बिना खल्तीका टिसर्ट र पाइन्ट लगाएको थिएँ ।

‘कस्ले कसलाई झोले भन्यो त ?’ सोच्तै यसो औषधि पसलकोमाथि हेरेँ । मेरै किड्नीको अपरेशन गरेका डाक्टर क्लिनिकको झ्यालबाट मलाई हेरेर मुसुमुसु हाँस्दै रहेछन् ।

बिना झोला हिँडेकालाई ‘ए झोले !’ भनेको सुन्दा साह्रै रिस उठ्यो । ‘उपचारको नाममा रगत खाने तैँ झोले ।’ भन्नै आँटेको थिएँ ।

झल्याँस्स उनै डाक्टरले भनेको सम्झिएँ, “तपाईंको आफ्नै दुईवटा किड्नी यथास्थानमा छन्, थप किड्नी नक्कली झोलामा राखिदिएका छौँ ।”

०००
३ जुन २०२५
एडमन्टन, क्यानडा

स्राेत : बाङ्गा अक्षरकाे बारीबाट सुटुक्क पाेकाे पारी