नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

गंगाप्रसाद अधिकारी :

“उफ्, तीन दिन भैसक्यो गाँठे यो बेडमा सुतेको ! यो तीन दिन पनि कति लामो लागेको तीन महिना जस्तो ! अझै डाक्टर डिस्चार्जको कुरै गर्दैन । अब त घरमै बसेर दबाई खाँदा भैहाल्थ्यो नि !” उसलाई छटपटी भइरहेछ, चाँडै निको हुनुको भन्दा पनि घर गएर रक्सी तुइँक्याउनको ।

के गर्ने र, अस्पतालको सय मिटर वरपरसम्म रक्सी सेवन त के बेचबिखनलाई समेत प्रतिबन्ध लगाइदिएको छ नगरपालिकाले !

रक्सीको तलतल खप्नै नसक्ने भइसक्यो, अझै दुई चार दिन उम्कन पाइने छाँट छैन यहाँबाट । उसको छटपटी झन् थपिएर औडाहा हुन थाल्यो । के गर्ने होला ? ऊ गम्भीर भएर सोच्न थाल्यो ।

अँ, आइडिया ! उसको अनुहारमा अचानक खुसी दौड्यो ।
उसले अर्को बेडको कुरुवा हरियालाई बोलायो । हरिया उसका लागि पनि सशुल्क सेवक भएको छ अहिले । खानेकुरा, पानी, औषधी लगायत हरियाले नै ल्याइदिने गरेको छ उसलाई ।
उसले हरियाको कानमा केही खासखुस गर्‍यो र पाँच सयको नोट दियो ।

केही बेरमा हरियाले एक पाउन्ड पाउरोटी ल्याएर उसको हातमा थमाइदियो । उसले सशङ्कित हुँदै दायाँ बायाँ हेर्दै त्यो पाउरोटी एकै छिनमा खाइसक्यो ।

पाउरोटी उसलाई मजैले लागेछ । राता राता आँखा पार्दै जिब्रो र मुख बटार्दै उसले हरियालाई भन्यो “ठ्याङ्क यु ह डि या ब्डो ! ठ्याङ्क यु ! आइ एम ह्याप्पी विथ यु ओके ? भोलि पनि ल ? ओके ?” अनि तीन दिनको तलतल एकै पटक मेटाएर बिछ्यौनामा निर्धक्क पल्टियो ।

०००
२०८०।५।१२
भद्रशिवा टोल, भद्रपुर ।