नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

स्याजैसम्म उठे वृकोदरहरू, होला भुँडी पन्चट ।
सत्ता लालच झ्याउ हुन्न कहिल्यै ? के मान्दथ्यौ झन्झट ।।
हात्तीछाप थियौ भयौ सहरका, प्रासादका मालिक ।
खोल्यौ नर्सिङहोम बैँक कति हो, ज्यूँदा तिमी सालिक ।।

छोरा ज्वाइँ पुगे युरोप नगरी, घर्बार जोडे त्यहाँ ।
प्यारी भाइ र सम्धिनी पद लिँदै, गर्छन् तमासा यहाँ ।।
मन्त्री-साम्सद दूत भूतसरि भै, नाचे कुटुम्बी जन ।
औधी लुट्नु लुट्यौ फुट्यौ अनि मिल्यौ, पापी हरामी मन ।।

अंशाहार लिँदै भकुर्नु भकुर्‍यौ, चर्को महा-व्याधिमा ।
नौलो खोप मगाउँदै भुँडी भर्‍यौ, कोभीडका भीडमा ।।
मुद्दा जेल र नेल हत्कडी यहाँ, लाग्दैन सत्ता हुँदा-
माफी पाउँछ ऐन कानुन किची, देखेर हाँस्यो चिता ।।

०००
धादिङ