नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

राजाले सपना छरे मुलुक यो बन्नेछ सिङ्गापुर
त्यो विश्वास गरी समर्पित भई जोत्यौँ घुँडामा शिर
अर्को वाद खडा गर्‍यौँ सडकमा ढुङ्गा लिई उर्लियौं
सालीको कति आस गर्नु र भिना बूढा भई थोत्रियौँ ।

ऐनामा मुख हेर्छु खै विगतको बैँसालु लाली गयो
बिस्तारै अनुहारमा बिफरका छ्याका भने देखियो
लाग्थ्यो आस खुराकमा रसभरी बाँड्लान् मठाधीशले
हामी काग कराउँछौँ तर पिना मात्रै सुक्यो घामले ।

हे प्यारा कविवर्य साधु कविता लेखूँ नलेखूँ भयो
हन्डी मात्र पचाउने मुलुक यो संघीयतामा गयो
कौवा भोज बनाउने चलन भो प्रज्ञाप्रतिष्ठानमा
पन्डा हो अब लेख्नु के म कविता तिम्रा अनुष्ठानमा ।

भ्रष्टाचार हुँदैन रे जुग फिर्‍यो हुन्नन् बलात्कार रे¤
कायाकल्प समस्त देशभर नै हुन्छन् चमत्कार रे ¤
ला लोप्पा सुनकाण्ड खोज नगरूँ श्रद्धाञ्जली निर्मला
यो संघीय समाज रे अहहहा भो हाँसिद्यौ निर्मला ¤

हाँस्यो त्यो इतिहासको मृतकथा पञ्चायती काल रे ¤
हाँस्यो राज्य जहानिया विगतको हाँस्यो प्रजातन्त्र रे ¤
राष्ट्राध्यक्ष समक्ष टेक्दछ घुँडा टीका दसैँको हरे
हे हे शासक फेरियो मुलुक यो तिम्रा चमत्कारले ।

सन्नाटा किन कानमा बजिरहे जङ्गे सिमाना ढले
कोही सुन्न तयार छैन कविका आक्रोश वाणी गले
हे साथी म लिलाममा चढिसकेँ के अस्मिता शेष छ ?
मेरा प्वाँख उखेलिए बिकिसके मेरो कहाँ देश छ ?

सानेपा, ललितपुर