नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

हेमराज पन्त :

बोल्दै नबोल्दा किन सुन्छ खै को ।
पीडा नभोगी किन रुन्छ खै को ।।
हाँस्ने रुनेको मनमा छ कालो ।
जोगाउँदै बस्छ घमण्ड टालो ।।
१

पाखण्डको मूल रहेछ मान्छे ।
घमण्डमा बग्दछ दुष्ट मान्छे।।
फाल्ने उहीँ मानव टिप्छ काले ।
निर्धा टिपी टप्प झन दूर फाले ।।
२

देखिन्छ बेग्लै धनको मलामी ।
बस्थे कहाँ को मन चित्त छामी ।।
संस्कारको खार टिपेर बाले ।
तिम्रा सयौं दुर्गुण आज फाले ।।
३

पोल्ने छु तिम्रा सब दम्भ खोजी ।
बस्ने छ जो मानव सत्य रोजी ।।
एक्लै बसे शान्ति हुनेछ साथी ।
मध्यान्हले चिर्दछ दुष्ट राती ।।
४

घुम्दै छ चारैतिर हैम पाखा ।
सुन्ने सही मानव बुझ्छ भाका ।।
खोला, नदी, धिप्धिप दीप बाती ।
होच्याउने बन्दछ मित्र जाती ।।
५

चिन्थे यहाँ को वन, भीर झाडी ।
सामन्तको बास हुनेछ घाडी ।।
रोक्ने र जोख्ने उहीँ रोज्छ ढारी ।
श्रृङ्गारले नग्न झनै कुमारी ।।
६

०००
पाटन २ सिलङ्गा, बैतडी