चेतनाको तह बुझ्न आर्यघाट जानु पर्छ

चेतनाको तह बुझ्न आर्यघाट जानु पर्छ

कतै मरेपछि पनि सताउँछ कि सोचेर त्यसैले राम्रोसँग डढाएर समिधा पखालेर पक्का पक्की बिदाबारी गरेर विचरा उनीहरू ढुक्क भएर फर्कन्छन् ।

देवी पन्थी

देवी पन्थी :

लास आइपुग्नु पूर्व
हतार-हतार मान्छे
मोटरसाइकल चलाएर
महङ्गो ट्याक्सी चढेर
या बस चढेर
तँछाडमछाड गर्दै
हतारिएर
आत्तिएर
आर्यघाट पुग्ने गर्छन्
तँ पहिलो
कि म
पहिलोको
प्रतिस्पर्धा गर्छन् ।

पहिलो हुने
होडबाजीमा
बागमतीको
पुलमाथि
लाममा
उभिएर
एकटक
आँखा बिछाएर
हेरिरहन्छ्न्
लासको बाटो !

यस्तैयस्तै
मानिसको
भीड बढ्दै जान्छ
शव दाहकले
मान्छेको
अनुहार र
उपस्थिति हेरेर
अन्दाज लगाउँछ
आइरहेको लास
नेताको हो !
सामन्तको हो
या
सन्तको हो !
समाजसेवीको हो !
पत्रकारको हो !
साहित्यकारको हो !
भ्रष्टको हो !
इमानीको हो
या
बेइमानको हो !

आजका मान्छेको
चेतना
अनौठो छ-
लासमाथि
राजनीति गर्छन्
लास पनि
धनी गरीब
राजा या रङ्क
नारी पुरुष
छुट्ट्याएर
व्यवहार गर्छन्
मानौ लासले
को आयो ?
को आएन ?
हेरिरहेको छ !
चिनिरहेको छ !

आर्यघाट पुगेको मान्छे
कि सुध्रिन्छ
कि बिग्रिन्छ
कि बौलाउँछ।

जिन्दगीको अर्थ
धनसम्पत्ति
आफन्त
साथीभाइ
छिमेकी
शत्रु मित्र
र आम मान्छेको
महत्त्व
बुझ्नु नबुझ्नु
उसको चेतनामा
भरपर्छ।

डढिरहेको लास
उडिरहेको धुवाँ
बगिरहेको पानी
जलिरहेको दाउरा
रोइरहेका आफन्त
बगिरहेका आँसु
चीत्कार
क्रन्दन
आफैंमा
एउटा बृहत्
ग्रन्थ बनेर
पाना पाना
पल्टिरहेको हुन्छ
जीवनको दर्शन
बुझाउँदै
पढाउंँदै
घोकाउँदै
सिकाउँदै !