नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

रामकृष्ण काफ्ले :

१.
लङ्गुरबुर्जाको गोटीझै हल्लाएरै खसायौ
बोलायौ तब आएँ किन उठायौ, बसायौ ?
बेकाममा किन झुलायौ यसरी तिमीले
निर्विवेकी भई मलाई फसाउनु फसायौ ।

२.
शीतको थोपा चाटी चाटी तिर्खा मेटिँदैन
मृत्युपछि खोजी गरी कोही पनि भेटिँदैन
गाली गर आशीष देऊ तिम्रो मनको कुरा
धारे हात लगाएर ए हजुर ! घाँटी रेटिँदैन ।

३.
दूधै हाली धोए पनि सेता हुन्नन् कालाहरू
सागरमा मिलेपछि कहाँ हुन्छन् नालाहरू
सत्ता भन्नु शक्ति न हो मनचिन्ते झोलीजस्तो
कार्यकर्ता टाढा हुन्छन् नजिकिन्छन् वालाहरू ।

०००
काठमाडौं