आफन्तको पहिचान
विष्णुहरि पौडेल : को आफन्त, पराइ चिन्न सजिलो हेरे बुझे आखर । उस्तै धड्कन हुन्छ इष्ट
पुरा पढ्नुहाेस्नेपाल वृद्धाश्रम
विष्णुहरि पौडेल : नेपाली वन लाखुको घर भयो पाके झरे काफल । गुञ्जिन्नन् घर-गाउँ साँझ मुजुरा,
पुरा पढ्नुहाेस्राजधानी गनायो
विष्णुहरि पौडेल : देखिन्थ्यो नागढुङ्गा तल शहर सफा फिर्फिरे राष्ट्र झण्डा । शोभा बालाजुको कान्तिपुर गजुरको,
पुरा पढ्नुहाेस्तपाईं र मपाईं
विष्णुहरि पौडेल : धनी साथ होलान् हिराका भकारी । म चोखो छु भोको हमेशा भिखारी ।
पुरा पढ्नुहाेस्बुढेसकालको थक्थकी
विष्णुहरि पौडेल : बुबा चिनेँ, मुमा चिनेँ, चिनेँ सबै सहोदर । म जन्मिएँ, यतै भुलेँ, जगत्
पुरा पढ्नुहाेस्नयाँ जमाना
विष्णुहरि पौडेल : छैन जाँतो, ढिकी उप्किए ओखल । धर्मशाला, गुठी, मासिए सत्तल । वेद बूढो
पुरा पढ्नुहाेस्व्यथाको बिसौनी
विष्णुहरि पौडेल : दुख्छ ऐया भनौँ, दिन्दिनै खै कति । ज्यान यै ताक्दछन् रोग जाने जति
पुरा पढ्नुहाेस्विश्व खवर
विष्णुहरि पौडेल : गयो शान्ति स्वस्ति प्रगति थलियो ध्वंश मचियो । अचानो थाप्तैछन् जिउनु कदरी युध्द
पुरा पढ्नुहाेस्चञ्चल मन
विष्णुहरि पौडेल : कहाँ होला बूढो, मन छ तरुनो, शैशवपन ॥ ठिटोमा झिल्के हो, अति चुलबुले
पुरा पढ्नुहाेस्आसन्न विश्वयुद्ध
विष्णुहरि पौडेल : साम्राज्यवाद चुलियो मुख देख्छु रातो । चढ्दै बयो अब लडाइँ लिंदैछ सातो ।
पुरा पढ्नुहाेस्




























