बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ३३)
वि.सं.२०८०
देवीप्रसाद मिश्र : चाेयाका शिल्प कला शिल्पी शिल्प विशेष जीवन कला छन् वृद्धका साथमा। केही छैन
पुरा पढ्नुहाेस्
बुढ्यौली काव्य (शृङ्खला-९)
वि.सं.२०८०
कविराज घिमिरे : वृद्धा स्त्री कतिले अचम्मसँगले खोजेर हिँड्छन् निहुँ उल्टामात्र कुरा गरेर घरमा सुक्तै छ
पुरा पढ्नुहाेस्
बुढ्यौली (काव्य शृङ्खला- २८)
वि.सं.२०८०
देवीप्रसाद मिश्र : जेठाबाको राष्ट्रिय चिन्तन पाका नै कति छन् उता सदनमा थाम्दै सदा बाहुली ।
पुरा पढ्नुहाेस्
बा (काव्य अंश- ८)
वि.सं.२०८०
दीनानाथ पाेखरेल : आशा पूर्ण भरेर कर्म नगरे बर्सन्छ टन्टा झरी । मात्रै गर्नुछ कर्म सम्झन
पुरा पढ्नुहाेस् बुढ्यौली काव्य (शृङ्खला- ८)
वि.सं.२०८०
कविराज घिमिरे : ज्येष्ठहरू कस्तो नबन्ने खेल्छन् तास जुवा लुकीकन कतै बर्बाद पार्छन् धन यो कस्तो
पुरा पढ्नुहाेस् बुढ्यौली (काव्य शृङ्खला-२६)
वि.सं.२०८०
देवीप्रसाद मिश्र : जेठाबा यसो भन्छन् वृद्धावृद्ध समस्तका हितकरी गर्दै कुरा कामना । केही राहतसाथ राष्ट्र
पुरा पढ्नुहाेस् बुढ्यौली (काव्य अंश- ७)
वि.सं.२०८०
कविराज घिमिरे : ज्येष्ठहरू कस्तो बन्ने आफ्नो देह समाल्नुपर्दछ स्वयम् हे वृद्ध वृद्धा जन आफ्नो दुःख
पुरा पढ्नुहाेस् बुढ्यौली (काव्य शृङ्खला–२६)
वि.सं.२०८०
देवीप्रसाद मिश्र : जेठाबा यसो भन्छन्– वृद्धावृद्ध समस्तका हितकरी गर्दै कुरा कामना । केही राहद साथ
पुरा पढ्नुहाेस् बुढ्यौली काव्य (शृङ्खला- २५)
वि.सं.२०८०
देवीप्रसाद मिश्र : (परिवारिक कलहले बुबा आमामा चिन्ता) पार्टी छन् अनमोल नाम थरका छन् वाद नानाथरी
पुरा पढ्नुहाेस् बा ! (काव्यांश- ५)
वि.सं.२०८०
दीनानाथ पाेखरेल : आफ्नाझैँ जति कष्ट छन् तनयले झेल्नै नपर्ने पथ । खोज्ने नित्य अनेक कर्म
पुरा पढ्नुहाेस्
