चन्द्र गुरूङ
नयाँ कविता कोर्दै थिए कविज्यू
वि.सं.२०७२
कवितामा–आकाशबादलपुतलीफूलबर्सातर, थिए अन्य अनेक–अनेक । कविलेआकाशको अनुहार सिँगार्नआकाशैभरि फूलबुट्टे बादल झुन्ड्याइदिएगज्जब देखियो आकाश ! कविलेबादलमा प्राण
पुरा पढ्नुहाेस्त्यो झ्याल
वि.सं.२०७२
सडकपारिपल्लो घरमा एउटा अनुहारलाईहरपल ताक्ने गर्थेँ मअर्थात् हेरिरहन्र्थें त्यो झ्याललाई ।झ्यालमा त्यो अनुहारको जून उदाउँदा मनको
पुरा पढ्नुहाेस्फेरि भुइँचालो गएको छ मन–मुटुहरूमा
वि.सं.२०७२
(चिसोले मरेका भूकम्प–पीडितमा समर्पित कविता ) र,राहत थाप्नेहरूको लाईनबाट हराएको छ त्यो अँध्यारो अनुहारयी टेन्टमुनि
पुरा पढ्नुहाेस्एउटा देशको कथा
वि.सं.२०७२
ओ !आफ्नो अनुहारभरि सुनौलो घाम बोकेर लेकबेँसी गर्ने राजकुमारजून झैँ लुकामारी खेलिरहने राजकुमारी बतासझैँ देउराली डाँडाकाँडा
पुरा पढ्नुहाेस्देश, कुकुरहरू र हड्डी
वि.सं.२०७२
गल्लीको कुना कुना कुरूप र क्रूर अनुहार लुकेका छन्चोक चोकमा फोहरी र तिखा दाँत देखाउँदै डुलिरहन्छन्सडकपेटीतिर
पुरा पढ्नुहाेस्धन्यवाद सरकार !
वि.सं.२०७२
मेरो देशको दक्षिणी सीमापारि पाले र चौकीदार पर्खिरहेका धनी घर मालिकहरू छन् कान्छाहरू कुरिरहेका होटलवाला छन्सुनको
पुरा पढ्नुहाेस्नाकाबन्दी र केही टुक्रा …
वि.सं.२०७२
१.बन्द गर–नून,तेलर, ग्याँस ।युगौँदेखि यी थोक खाएर बाँचिरहेको होईन मेरो स्वाभिमान । २.नाकाबन्दी गर अन्धकारमय बनाऊ
पुरा पढ्नुहाेस्अन्धो दिमाग
वि.सं.२०७२
केही बेठीक गरिहाल्छ सोँच्दै डराउनु पर्दैनआँखाले अन्धो मानिससित–ऊ खान्छ सही खाना, सुँघेर भएपनिटिप्छ सही चीज बोल्छ
पुरा पढ्नुहाेस्शासक र जुत्ताहरू
वि.सं.२०७२
शासकहरूआफ्ना भद्दा खुट्टाहरूलाईथरी थरीका जुत्ताहरूले छोपेरसुरक्षित अनुभव गर्छन् ।जुत्ताहरू पनिशासकका पाउमुनि बाँच्न पाएकोमा आफूलाई सौभाग्यशाली ठान्छन्मालिकको
पुरा पढ्नुहाेस्पोस्टमार्टम रिपोर्ट
वि.सं.२०७२
यो लासत्यही मान्छेको हो–प्रत्येक तोडफोडमाजो बोक्दै विदेशी भाला र तरबारखोज्थ्यो आफ्नै दाजु–भाइका स्वदेशी टाउकाहरूहिँड्थ्यो जसका प्रतिगमनकारी
पुरा पढ्नुहाेस्
