आलुको नाक
वि.सं.२०८२
विमल निभा : ए काबिहानै टुथब्रस गर्दागर्दै संविधानसभाका छ सय एक सभासद मध्येका एक माननीयको आँखा
पुरा पढ्नुहाेस्
बैकुण्ठमा बास हुनैपर्छ
वि.सं.२०८२
डिल्लीराज अर्याल : हाँस्नु कति हाँस्नु ? हाँस्ने विषय यति धेरै भए कि सबै कुरामा हाँसेर
पुरा पढ्नुहाेस्
कति भारी अनि कस्तो भारी वर्षा
वि.सं.२०८२
रामकृष्ण ढकाल : माउसमविदहरूले अघाउञ्जेलसम्मको मात्र होइन वाक्कै आएर दिक्कै पार्ला जस्तोगरी हल्लाको झोलुङ्गो हल्लाए ।
पुरा पढ्नुहाेस्
प्रथम स्मगलर
वि.सं.२०८२
हरिशंकर परसाई : व्यङ्ग्यानुवाद : रमेश समर्थन लक्ष्मण मेघनाथकाे शक्तिले घाइते भएर ढलेका थिए । हनुमान
पुरा पढ्नुहाेस्
विमोचन
वि.सं.२०८२
कृष्ण बजगाईं : उनी आफ्नो पहिलो पुस्तकलाई एक समारोहबीच सार्वजनिक गराउन गइरहेका थिए। वर्षौदेखिको उनको पुस्तक
पुरा पढ्नुहाेस्
पुस्तक दाेकान
वि.सं.२०८२
डा. विदुर चालिसे : -"किताब किन किन्ने ?" शुध्द साकाहारीहरूमा बहस चलिरहेकाे थियाे । मांसहारीहरू पनि
पुरा पढ्नुहाेस्
हास्यव्यङ्ग्य : सरोकार र प्रकार
वि.सं.२०८२
कृष्णप्रसाद घिमिरे मैदेली : हास्यव्यङ्ग्य भनेको हाँसो, ठट्टा र घाेचपेचको सम्मिश्रण हो। कसैका खराब प्रवृत्तिलाई लक्ष्य
पुरा पढ्नुहाेस्
ज्ञानको उल्टी
वि.सं.२०८२
चिरञ्जीवी दाहाल : मेरो एकजना छिमेकी काका, जो आफ्नै गाउँमा सानोतिनो व्यापार व्यवसाय गर्दै थिए, अचानक
पुरा पढ्नुहाेस्
दशैँको पिरलो
वि.सं.२०८२
पदम भण्डारी : असत्यमाथि सत्यको विजय भएको उत्सवको रूपमा मनाइने महान चाड दशैँ फेरि हाम्रो घर
पुरा पढ्नुहाेस्
के भने जेनजीले ?
वि.सं.२०८२
डा. छायादत्त न्यौपाने : झन्डै बच्यो प्राण ! सज्जन भन्थे समय बलवान् हुन्छ । अरुको कुरा
पुरा पढ्नुहाेस्
