यस्तो पो त प्रजातन्त्र !
वि.सं.२०८०
प्रमोद भट्टराई ‘प्रतीक’ : हजुरबुवाले मलाई सुनाउनु हुन्थ्यो सात सालमा प्रजातन्त्र आए’थ्यो अरे अनि मात्र देशमा
पुरा पढ्नुहाेस्
क्रान्तिकारी कवि किसानमा प्रणाम !
वि.सं.२०८०
जनकवि केवलपुरे किसानकाे सम्झनामा सामन्तीतन्त्र मास्ने, कसरत कविजी ! लेखनीमा उठायौ । थोत्रा रोगी पुराना,
पुरा पढ्नुहाेस्
खुट्टा पसारेर खा
वि.सं.२०८०
रामशरण न्यौपाने : सारा जान्दछ लोक देश कसले खायो उडायो कति बोल्दैनन् तर मौन छन् नर
पुरा पढ्नुहाेस्
अथ श्री मोबाइल स्तोत्रम्
वि.सं.२०८०
कोइराला वत्सराज : यदा यदा ही मोबाइलस्य ग्लानिर्भवति सिग्नल । आउट अफ रिच सूचनेन, त्वरित जागृत
पुरा पढ्नुहाेस्
बाँकी कुरा
वि.सं.२०८०
केशव सिल्वाल : केही मानिस अझैँ पनि दुई खुट्टा टेकेर उभिएका छन् हातले चोरऔँला तेर्स्याइरहेका छन्
पुरा पढ्नुहाेस्
झण्डाः वितण्डा
वि.सं.२०८०
गोपेन्द्रप्रसाद रिजाल : डण्डाको भर हो झण्डा, हावामा फहराउँछ अण्डाको द्वार हो झण्डा, सुनै सुन गिराउँछ
पुरा पढ्नुहाेस्
एकादेशको कथा
वि.सं.२०८०
मीनप्रसाद लामिछाने : एकादेशको कथा हो सायद कसैको व्यथा यो भङ्गेराहरूको बथान थियो सबैले एउटै गल्ती
पुरा पढ्नुहाेस्
घरज्वाइँ
वि.सं.२०८०
डा. लोकेन्द्रप्रसाद पौड्याल : चप्पल पड्काई अवसर खोज्न सहरमा आका राजनीतिमा हौसिएर भूमिगत भाका डेराभाडा तिर्नलाई
पुरा पढ्नुहाेस्
बोको हरायो घरबाट आज
वि.सं.२०८०
घनश्याम रेग्मी : कालो र सेतो रङ छापिएको बोको थियो त्यो अलि मात्तिएको भन्दा र सुन्दा
पुरा पढ्नुहाेस्
उत्पात भो
वि.सं.२०८०
हेम अधिकारी : मेरो देश बनाउनेछु म भनी उफ्रेर भन्ने म हो आफैँ मात्र बडो अरू
पुरा पढ्नुहाेस्
