नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कविराज घिमिरे :

जहाँ टेक्छु खुट्टा त्यहाँ टेकिँदैनन्
भएँ वृद्ध आँखा दुवै देखिँदैनन्
हुती छैन मेरो नसा गल्नथाले
दुख्यो ढाड ऐया हरे ! भन्नथाले ।। १

उखेलौँ कि क्या हो भयो कान ठाँडो
न बास्ना समात्ने छ यो नाक घाँडो
झरी दाँत बच्चा सरी हुन्छु हाँस्ता
म लाग्दै छु अर्को झनै केस पाक्ता ।। २

बिलौना यिनै छन् हजारौँ थरीका
निराशा बटुल्छन् कचौरा भरीका
समस्या खडा यी वृथा छन् कुचेष्टा
समाधान खोज्ने कुनै छैन चेष्टा ।। ३

बुढ्यौली हुनेका नयाँ पात आउन्
मुना डाँठ हाँगा सधैँ जम्जमाउन्
जराले सिनित्तै भगाउन् कहाली
गरुन् आसलाग्दा कुराका बहाली ।। ४

बनी खिन्नताले सुधा छर्किँदैन
खुसी बाँड्नसक्ता व्यथा फर्किँदैन
जमानी हुँदाको भराएर ऊर्जा
चलुन् नित्य हाम्रा सही यन्त्रपूर्जा ।। ५

बुढापा सबैले नभोगी हुँदैन
त्यसै माग्न खोज्दा कहीँ पाइँदैन
हुँदामात्र मौका बनेको छ वृद्ध
सबै माझ होस् यो बुढ्यौली प्रसिद्ध ।। ६

०००
भक्तपुर