नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कविराज घिमिरे :

उनैले बढाए उनैले पढाए
समाती पियाए उनैले हिँडाए
छ आशा उनैको बुता ह्याउ एक
दसैँ मान्न पाऊँ सधैँ ज्येष्ठसाथ ।। १

छ चाला अनौठो रिसाएँ भने म
खुसी बाँड्न थाल्छन् अँध्यारो बने म
रुनै छोड्न थालेँ रिसानी अजात
दसैँ मान्न पाऊँ सधैँ ज्येष्ठसाथ ।। २

म पुन्टे हुँदा जो तिनै साथ पाएँ
छ आत्मा उनैको बुझी यो रमाएँ
रहुन् वृद्धवृद्धा नहोऊँ अनाथ
दसैँ मान्न पाऊँ सधैँ ज्येष्ठसाथ ।। ३

भवानी र दुर्गा पुजेको म देख्छु
मिठो मालश्रीको सुगाना म सुन्छु
छहारी उनैको मिलेको छ खास
दसैँ मान्न पाऊँ सधैँ ज्येष्ठसाथ ।। ४

म जाऊँ धराको अनेकौँ कुनामा
सधैँ सम्झना होस् बुबा वा मुमामा
म मेरो नदेखूँ उनैको छ हात
दसैँ मान्न पाऊँ सधैँ ज्येष्ठसाथ ।। ५

सयौँ वर्ष बाँचुन् सुनिस् के त काल ?
हटुन् जो विपत् यी खडा देख्छु हाल
सबैसाथ रम्दै उँचो पार्न माथ
दसैँ मान्न पाऊँ सधैँ ज्येष्ठसाथ ।। ६

०००
भक्तपुर