नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

अप्सरा सुनार :

‘काम गर्ने कालू मकै खाने भालु’ भन्ने उखान त हामी सबैको जिब्रोको टुप्पोमै झुन्डिएको छ । कालू अनि भालुका कुरा काट्न नपाएर साह्रै सकसकाएको निकै भयो । लु आज मज्जाले कालूको कजाईदेखि भालुको रजाइँसम्मको पोल खोल्दै रमाइलो गरौँ, हुन्न ?

भालुको लामालामा झ्याप्ले रौँ, कुखुराको जस्तो मुख तथा कालो रङ्ग हुने एक हिंस्रक जनावर हो भालु । भालु प्राय कालो नै रङको हुन्छ । भालुका डरलाग्दा ती लामा लामा नङ्ग्रा जसले वास्तवमै भालुलाइ भालु बनाएझैं लाग्छ ।
विश्वमा भालुका आठ प्रजाति मात्रै रहेका छन् । विश्वबाट भालु लोपोन्मुख अवस्थामा पुगेको छ ।

तर काम गर्ने कालुका मकै खाने भालुहरू चाहिँ दिनानुदिन बढ्दै छन् । यी भालुहरू बनमा नबसे पनि, लामालामा भुत्ला अनि नङ्ग्रा नभए पनि जङ्गली भालुभन्दा सयौं गुना हिंस्रक पो छन् त ! जसले बिरालाले मुसा खेलाएझै गरि खेलाई खेलाई काम गर्ने मेहनती कालुहरूका खोइरो खनिरहेका छन् । जङ्गली भालु भन्दा भयानक बनिरहेछन् ।

किसान कालुहरू माटोमा घोटिएको, हिलोमा लेपटिएको, चर्को घामले डढेको, कहिले कठ्याङ्ग्रिदो जाडोले हत्केला अनि कुर्कुचा पट्पटी फुटाएर माटोमा सुन फलाउँदै आएको युगौँयुग भयो । हो त, कालुहरू वर्षौदेखि काम, काम, काम मात्रै काम गरिरहेका छन् । जब जब कालुको बाली कटनीको समय आउँछ तब भालुहरू नङ्ग्रा फिजारेर आउने गर्छन् लुट्नका निम्ति । कालुले अन्न फलाउँदा पेट भालुको भरिन्छ । कालुले दुध दुहुँदा पोस भालुलाई लाग्छ । कालुले तरकारी फलफूल बेच्दा गोजी भालुको भरिन्छ । यो कस्तो दुर्भाग्य हो ?

यी खतर्नाक भालुहरूले कालुहरूका पेट भरिन दिँदैनन् । उनीहरू धोती नफेरिएको पनि जुगौँ भयो । कालुहरू खिइरहेछन् । उनीहरूकै परिश्रम र मेहनतले भालुहरू फुकिरहेछन् ।

खेतमा मात्रै कहाँ हो र बारीदेखि बजारसम्म, बनदेखि संसदभवनसम्म नङ्ग्र उध्याएर बसेका भालुका नमुना देख्न पाइन्छ । यो मेरो देश हो, यहाँ कालुले काम मात्र गर्ने हो, अनि भालुुले मात्र खाने हो । कृषिमा भालु, शिक्षामा भालु , स्वास्थ्यमा भालु, अर्थमा भालु, सदनमा भालु, संसदमा भालु । लामा लामा भुत्ला नभएका, लामा लामा नङ्ग्रा नभएका, तर गगनचुम्बी भवनमा बस्ने भालुरुपी ठालुहरूले कालुहरूको मेहनत बेपर्वाह लुटिरहेछन् । कालुहरूको मेहनतमा भालुहरू नै तालु चिल्ला पारिरहेछन् ।

भालुबाट आजित भएर जति गर्न खोजे पनि अगाडि बढ्ने बाटो नपाएकाहरू राहदानीमा बेची खाडी मरुभूमितिर मा आफैलाई समर्पित गरिरहेका कालुहरू फेरि रेमिटेन्स मार्फत भालुरुपी ठालुहरूकै भुँडीमा दाना कोचिरहेछन् । खै अब त विश्वबाट भालु लोपोन्मुख हुन लाग्दा पनि मानवरुपी यी भालुहरू झन झन बढ्दै गएका छन् । लाग्छ अब त यी भालुहरूका लागि छुट्टै भालुखाना बनाइनु पर्छ, जहाँ भालुको सङ्गठन होस्, कसरी कालुहरूलाइ लुट्न सकिन्छ छलफल होस् । बाँकीटाँकी रहेको मानवता पनि सकियोस् ।

आजको समयमा मानिसले आफूले सङ्घर्ष गरेर आफ्नो दैनिकी गुजारा गर्न चाहन्छ । आफूलाई माटोमै मिलाउन किन नपरोस्, आफूलाई चर्को घाममा समर्पित गर्नै परोस तर मानिस सङ्घर्षदेखि भाग्न चाहँदैन । विश्व आफ्नै देशमा युवाशक्तिको प्रयोग गरेर विकास र सभ्यताको सगरमाथा चुम्दै छन् । तर नेपाली युवाहरू चाहिँ भौतारिएर, छट्पटिएर, देशमै सुन फलाउने सपना देखिरहँदा एकातिर फलाउँदै गर्‍यो अर्कोतिर लुट्नेहरूको भिड सामना गर्नु पर्छ ।

देशमा भएका नाममात्रका कलकारखाना बन्द गर्दै, कृषकका उत्पादन सडकमा फ्याँक्न बाध्य हुँदै, ब्यापारका नाममा बिचौलियालाइ लुटाउँदै, कमिसनखोरहरूलाई अरबपति बनाउँदै उनीहरूकै सेवा र समर्पणमा समर्पित जत्थाको नाम सरकार हो ? लौ भन त हैन भन्ने को ?

कलकलाउँदो उमेरको युवा शक्ति मरुभूमितर्फ आकर्षित हुनुमा देशका निर्घिणी भालुहरूकै कारण हैन र ? देशमै केही गरौँ भन्नेहरूलाई अनि आत्मदाह गर्न बाध्य बनाउने ठालुहरूको चर्तिकलाले आमाको काख झन झन रित्तो बन्दैछ । रहर भन्दा धेरै बाध्यताको शिकार बनेका नेपाली कालुहरू भालुका आक्रमणबाट बच्नकै लागि भए पनि भागाभाग गरिरहेका हैनन् र ?

खै कहिलेसम्म चल्ने हो, अन्न फलाउने कालुहरूको भन्डारभरि भालुको रजाइँ ! मकै मात्रै खाने जङ्गली भालु भए त समातेर चिडियाखानामा थुनिदिन हुन्थ्यो । यहाँ त भालुले नै कलकारखाना चपाए, युवाहरूलाई नेपालबाटै धपाए, लुट्न सके लुट भन्दै लुटतन्त्र नै चलाए । कहिले छोडपत्र कहिले गठबन्धन भन्दै कालूहरूलाई नै लुट्ने योजना बनाए । अभिभावक हुनु पर्ने नै भालुमा रुपान्तर भएपछि अब के बाँकी रहयो र ? सरकार, यो अझै भालु रजाइँ अझै मौलाउनु पर्छ । डाँडाकाँडा फैलाउनु पर्छ । जताततै भालु-आक्रमण गरी दशौँ पुस्तालाई पुग्नेगरी लुट्नुपर्छ । विरोध गर्नेलाई कुट्नु पर्छ । यो हो नि देश बनाउने तरिका !!

कालूहरूका विरुद्धको भालु आक्रमण- जिन्दावाद ! यो भालु रजाइँ- अमर रहोस् ! अमर रहोस् !!

०००
धादिङ, हाल : जापान