नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

अप्सरा सुनार :

सपनाको शहर परदेश बन्यो देश रित्तो रित्तो
कतै गुन्डागर्दी, जुलुस अर्कोतिर भेटिन्छ भित्तो

मान्छे मारिनु पर्छ, काटिनु पर्छ, मर्न बाध्य बनाइनु पर्छ । बोल्नु हुँदैन सडकमै हत्याकाण्ड मच्चाउनेहरूको विरुद्धमा । ती अपराधी हुँदै होइनन् जसले बलात्कार गर्छन्, हत्या गर्छन्, भ्रष्टाचार गर्छन् । ऊ त धनले पुरिएको भद्रभलाद्मी मान्छे हो । उसको गुनगान गाउनु पर्छ । फूलमालाले सम्मान गर्नुपर्छ ।

परिस्थितिले, समयले विकासको शिखर चुम्ने विश्वव्यापी प्रतिस्पर्धामा सबथोक भएर पनि खोक्रो खोक्रो बनेको मेरो देशलाई अझै खोक्रो बनाइनुपर्छ किनकी खोक्रो बनाउनेहरू सम्मानको गुच्छाले पुरिँदै छन् ।

लौ है, अब कसरी हुन्छ हिंसाचारीहरूलाइ सम्मान गरिनु पर्छ । मूल्य वृद्धिले आकाश छेडेर देशमा अनिकाल वर्षिनै लाग्दा । गाउँले आफूलाई देखेर आफै तर्सिन लाग्दा अझै गुनगान गाउनु पर्छ । ऊ अपराधी हुँदै होइन । उसले त सत्तामा बसेर भत्ता पचाएको मात्रै हो । जनतालाई दिएजस्तै गरि आफ्नो दशौँ पुस्तालाई पुग्ने केही दौलत सजाएको मात्रै हो । अनि ऊ कसरी भयो त अपराधी ।

आज न्यायको कठघरमा उभिएर अपराधीलाई अपराधको साङ्लोले हत्कडी लगाउनु पर्छ भन्ने दुर्बुद्धि भएका मान्छेहरू पनि छन् यहाँ । ए गाउँ समुदाय हाे अब हामी सचेत बन्ने समय आएको छ नभन, त्याे अपराधी हामीभित्र नै छ ।

अपराधी ऊ हो जसले तरकारीको भाउ नपाएर सडकभरि फ्याँकिदिन्छ , अपराधी ऊ हो जसले एक छाक टार्नको लागि रात दिन गिट्टी कुट्दै पट्पटी हत्केला फुटाउने गर्छ । चोलो फरिया अनि कमिज सुरुवाल फेर्नको लागि आफ्नो सन्तानलाइ मरुभूमिमा रुपैयाँसँग पसिना साट्न पठाउँछ घरखेत बन्धकीमा राखेर । उसका  विवश बाआमाहरू अपराधी हुन् ।

देशले काम दिन नसक्नु त्यो त देशको महानता हो । देशले शिक्षा मात्रै दिनु अनि रोजगारी दिन नसक्नु झन् यो ठुलो स्वाभिमान हो । सरकारको त वाहवाइ गर्नुपर्छ जनताको भलाई नसोचे पनि आफ्ना शाखा सन्तानका लागि, पुस्तौँपुस्ताको लागि महान कार्य गर्नुभएको छ । त कहिलेकाही भन्न मन लाग्छ,
‘हाम्रो सरकार राम्रो सरकार
आफ्नै लागि सम्पति थुपार’

विश्वले नेपाल अनि सगरमाथाको उचाइको गुनगुनाहट गरिरहँदा आज मेरो देशमा स्वाभिमानी शिर गिरेको देख्छ यो आँखाले । याे त मेरै दृश्यपटल खराब भएर हाे । शान्तिको प्रतीक मेरो देश आज दिनहुँ अनेकन काण्डले सुशाेभित भइरहेको छ । आज  हिंसाचारी र बलात्कारीहरू, हरेक कुरामा दलाली गर्नेहरूकै शिर ठाडाे छ,  । स्वाभिमान गुमाउने र  स्वाधीनता मन नपराउनेहरूकै रजगज चलेकाे छ ।

कहिले भुकम्पले मृत्यु त कहिले भोकले मृत्यु , कहिले मानसिक तनावले परिवारभित्रै काटमार । छिमेकीबाटै हिंसाचार । यही त हाे उन्नतिकाे पथ ।  मान्छेका हत्याराहरू नै महान् हुन् । मर्न बाध्य गराउनेहरू अपराधी हुँदै हुँदैनन् ।

आजको युवा भोलिको देश निर्माणको आधार हो भन्ने भनाइ पनि नेपालीको लागि अस्वाभविक कथन बनेको छ । युवा भएको देश स्वस्थ देश हो, बलियो देशको खम्बा हो तर  मेरो देशले युवा शक्तिलाई विदेशको गुलामी बन्न प्राेत्साहित गरिरहेकाे छ ।

भर्खरै बोल्न जानेको बच्चाहरूकाे लक्ष्य अब  अमेरिका, अष्ट्रेलिया जाने हुन्छ । यो याे पुनित साेच र वातावरणका सिर्जनाकर्ता गर्ने को हाे ? बाल मस्तिष्कमा परदेशको छाप छाड्ने को हाे ? ती महामानवहरूलाइ अब पूजा गराैँ, भेटी चढाउँ र उनका कीर्ति गाथाकाे गान गराैँ । उनीहरूकै विशेष याेगदानले भाेलिकाे नेपाल अत्यन्त समुज्वल बन्दैछ ।  साँँच्चै नेपालीको भविष्य झलमलाकार  उज्यालाे हुँदैछ ।

यसाे हुनुहुँदैन, नेपाली रगत र पसीना नेपालमै खर्चनु पर्छ भन्नेहरू, स्वदेशकै माटाेमा काेदालो चलाउनु पर्छ भन्ठान्नेहरू स्वाँठ र नालायक हुन् । गवाँर हुन्, देशघाती हुन् । यस्ता नालायकहरूलाई जेल काेच्नु, पर्छ, कि गाेलीले उडाउनु पर्छ ।

बीसाैँ वर्ष लगाएर प्राप्त गरेकाे  सर्टिफिकेट दराजमा थन्क्याएर खाडी मुलुकतिर  नलाग्ने यी नालायकहरूलाई छानीछानी सिध्याउनु पर्छ । याे देशकाे समृद्धिका एक नम्बर बाधक भनेका तिनीहरू नै हुन् । साँच्चीकै अपराधी तिनीहरू हुन् जाे घातक ढङ्गले याे देशकाे माटाेलाई माया गरिरहेका छन् । घनघाेर अपराधी त तिनीहरू नै हुन् ।

०००
धादिङ, हाल जापान