चट्याङ मास्टरपत्याऊँ पत्याऊँ लाग्छ
ढाँट-छलको पनि त कतै अन्त्य होला, यही आसले पत्याऊँ-पत्याऊँ लाग्छ ! कत्रो मिहिनेत गर्छन् मलाई ढाँट्न यिनीहरू ! दया लागेर पत्याऊँ-पत्याऊँ लाग्छ !!
चट्याङ मास्टर :
थाहा छ झूटो बोल्दैछन्,
तैपनि पत्याऊँ-पत्याऊँ लाग्छ !
‘ऊ झूटो हुनुकोमा अर्थ थति भयङ्कर छ,
डर लागेर पत्याऊँ पत्याऊँ लाग्छ !!
ढाँट-छलको पनि त कतै अन्त्य होला,
यही आसले पत्याऊँ-पत्याऊँ लाग्छ !
कत्रो मिहिनेत गर्छन् मलाई ढाँट्न यिनीहरू !
दया लागेर पत्याऊँ-पत्याऊँ लाग्छ !!
कहिल्यै पूरा भएन जिन्दगीमा कसैलाई पत्याउने रहर,
आफ्नो त्यही रहर पूरा गर्न पत्याऊँ-पत्याऊँ लाग्छ !
फटाहाहरूलाई पत्याउँदा-पत्याउँदा बानी परेर होला,
कतै ढाँटेको सुन्यो कि पत्याऊँ लाग्छ !!
०००
बत्तिसपुतली, काठमाडाैं
आहा!
यथार्थपरक रचना !