नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

सुभाषचन्द्र देवकाेटा :

जब ऊमाथि पुग्यो
तब उसले
भुइँ टेक्ने आफ्नै गोडा बिर्सियो।
हात समाएर हिड्न सिकाउने
बाउ बिर्सियो।
आफूलाई जन्म दिने, हुर्काउने
आमा बिर्सियो।
दाइ भाइ बिर्सियो
आफन्त सबै बिर्सियो।

जब ऊ माथि पुग्यो
तब उसले
आफू हुर्किएको
गाउँ बिर्सियो।
पानी खाने पधेरो बिर्सियो।
साथी भाइ बिर्सियो
घरगोठ बिर्सियो।

जब ऊ माथि पुग्यो
ठूलो मान्छे भयो।
आफैले टेक्ने जमिन बिर्सियो।
आफन्तहरु बिर्सियो।

जब ऊ ठूलो भयो,
ठूलो हुने नाउँमा
आफै बिग्रियो।

०००
गाेरखा