नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

धुम्रलाेचन शर्मा :

जिन्दगी एक रणमैदान रहेछ कान्छा !
भिडौँ भिडौँ भिडौँ !
आँखा चिम्लेर
घुँडा फुक्लेपछि मात्रै बिसाउँला उत्तानो परेर।
मुर्दा भएपछि उठेर हिन्नु पर्दैन नि
आर्यघाटसम्म हाम्लाई
उनीहरूले नै घिसार्न कर लाग्छ आफूलाई
केको पीर छ र ?
अनि त हाम्ले खाएको र लाएको
कल्ले
रीस गर्दोरछ
हेरम्ला।

उठ सबै काम्रेड हो !
उठ सबै जैनेपालहरू हो
दरबार छोडेर उठ
बङ्गला छोडेर जुट
भाउजू बुहारी सबै जुट
अब यो देशलाई
उ गर्ने बेला भो
कतै नलुक अब
कहिल्यै नझुक
तिम्रा शेल्टर डढाइदेऊ
आफूलाई जीन्दकीको
रणमैदानमा चढाइदेऊ
हाम्ले बाँचेको
डाह गर्नेहरू
हेरिरहून्
तिमी घुँडा नफुक्लिन्जेल
भिडिरहू।

निस्क ! दराजबाट
निस्क ! गराजबाट
यतिञ्जेल सँगै बाँचियो
अब मर्ने बेला भएछ
अब सँगै मरौँला
यो नाम अमर पार्नु छ
त्यसैले जे गर्नु छ बाँकि
सँगैसँगै गरौँला।

०००
कीर्तिपुर