नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

भोगी छन् अगुवा, भुले विगतका, ती चप्पले जीवन
मात्रै बोतल फोर्नमै सरिक छन्, काट्ने कयौ रीवन ।
रेडै लेभल ब्ल्याक लेभल पिई, मासु हसुर्छन् अती
वेश्या भोग सकेर मन्च तलमा, छाँट्छन् सतीत्वै कती ? ।।१।।

रोगी छन् तर शीर्ष–नायक हुने इच्छा सधैं अग्लियो
देशै देश घुमेर ओ–खति हुँदा, कोशै सबै पग्लियो ।
जस्को चित्त–शरीर रोगघर भो, गर्ला सफा शासन ?
रोगी नै किन मूल नायक बनी, खोज्छन् सधैं आसन ? ।।२।।

दुर्वासा र अगस्तिका गण सधैं, सङ्ग्राममा गर्जिदैं
दिन्छन् वार्निङ तुच्छ, स्वार्थ बलमा सच्चाइले तर्सिदै ।
जातै जात र क्षेत्र धर्म सबका, मुद्दा उचाली यहाँ
क्रोधी क्रोध छरेर नायक हुने, स्वप्ना बुनिन्छन् जहाँ ।।३।।

धादिङ