नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

नखाए हुन्थ्यो नै प्रतिदिन यहाँ त्यो रस सुरा
नलाए हुन्थ्यो नै श्रवणपुटमा कुण्डल पुरा
नबोके हुन्थ्यो नै बगलभरि आफैँ त्यति छुरा
म के बोलूँ स्वामी फगत यसरी खै कति कुरा ! ।।

बढेको चुल्ठाले जघन सब ढाक्दै छ जसको
गढेको आँखाको गहन महिमा बुझ्नु कसको !
कतै पैसा सारा सुख सयल मात्रै मन सधैँ
लुटाई पुर्खाको पति कति यहाँ जीवन अझै ।।

सजाएको छाती कमर रसना ट्याटु किन हो
खुला छाती भन्दै अदबसित सिक्री पनि अहो !
ठुलै गाडी चढ्दा रहर कहिले पूर्ण बनिने
नसोधेकै राम्रो इलम किन साँचो नकहिने ।।

डढेको फोक्सोमा अझ पनि धुवाँ अड्छ कसरी
सधैँ कालो जम्दा तन वदन नै सड्छ जसरी
बिहानैको ढर्रा न त इलम केही छ गतिलो
हरे ! स्वामी कस्तो नव समय भन्दै सुरसिलो ! ।।

कहाँ एक्लो जस्तो अझ पनि उही चाल घरमा
म पत्नी साथीको न त समयमै ख्याल घरमा
सुरा मुन्द्रा चुल्ठो दिनभर धुवाँ फुस्स जसको
उही हत्याहिंसा वरपर कतै हात कसको ! ।।

कहाँ कस्ता साथी वरिपरि तिनै साथ मदिरा
बलेको बत्तीमा भुनुनुनु गरी डढ्छ कि किरा
फसेँ जस्तो लाग्यो खसम मनको प्रेम नगरी
न अर्को साटूँ खै ! पति नियमले हे ! प्रभु हरि ! ।।

काठमाडौं