नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

नन्दलाल आचार्य :

स्वहा ! स्वहा ! कुर्सी माता, तिमी नै हौ भाग्य विधाता
पाँच वर्षको सपथ खाउँ, जोगाइदेऊ मेरो नाता ।
हे… जय कुर्सी, जय सत्ता, अरू सब त रद्दी पत्ता !

दौरा-सुरुवाल टल्काएर, शीतल निवास छिरेको छु
आफ्नै हातले आफ्नो भाग्य, सपथ खाँदै कोरेको छु ।
“ईश्वर”को नाम भनूँ कि “जनता”, अलमलमा परेको छु
भित्र-भित्रै खुसीले त, अट्टहास नै गरेको छु !
खल्तीभित्र मन्त्रीको लिस्ट, मनभित्र दाउपेच छ
देश त आखिर पछि बन्ला, अहिले कुर्सीकै पेच छ ।
​
हिजो गाली गर्ने ओठले, आज स्तुति गाएका छन्
दुश्मनहरू घाँटी जोडी, सेल्फी खिच्न आएका छन् ।
सिद्धान्त त कता हरायो, अंकगणितको खेल छ
तेल र पानी भन्थे दुनियाँ, यहाँ त गज्जब मेल छ !
सपथ लिँदा हात कापे नि, कुर्सीमा त दरो छ
देश सुधार्ने भाषण दिउँला, अब त कुरो खरो छ ।

टीका-माला टन्नै छ, बधाईको ओइरो छ
जनता भने बाहिरपट्टि, अभावको पहिरो छ ।
तर म त भक्त तिम्रो, कुर्सी नै मेरो भगवान्
पाँचै वर्ष टिकाइदेऊ, राखिदेऊ मेरो मान !
भोलि फेरि कुरा फेरिए, “प्रतिगमन” भन्नै छ
यही भजन गाउँदै फेरि, नयाँ जाल बुन्नै छ ।

ॐ सत्ताय नम: ! ॐ भत्ताय नम: !
ॐ कुर्सी संरक्षणाय, सपथ ग्रहणाय, स्वाहा !

०००
२०८२ चैत ७ गते ।
सिद्धार्थटोल, उदयपुर ।