अब उप्रान्त चकटीमा बस्नु
वि.सं.२०८२
चिरञ्जीवी दाहाल : मुरलीधर काका गाउँमा छउन्जेल देउताको गाई जस्तै थिए । आफूले कहिल्यै छलछाम, बेइमानी,
पुरा पढ्नुहाेस्
पालो हराएर हो कि !
वि.सं.२०८२
चिरञ्जीवी दाहाल : बज्न छोड्यो घण्टी अचेल रालो हराएर हो कि गाउँ पस्ने भन्छन् नाकको कालो
पुरा पढ्नुहाेस्कि बिस्कुट दिनु पर्छ कि भकुर्नुपर्छ
वि.सं.२०८२
चिरञ्जीवी दाहाल : मैले यो रहस्य बुझ्न अनेक प्रयास गरेँ तर अहँ , जति प्रयास गरे
पुरा पढ्नुहाेस्
भेलामा अब जान्न म
वि.सं.२०८२
चिरञ्जीवी दाहाल : केही मान्छे थिए जम्मा, भेला बन्यो निकै घना यथार्थमा तिनै मान्छे, नाङ्गा देखेँ
पुरा पढ्नुहाेस्द्रव्यपिशाच
वि.सं.२०८२
चिरञ्जीवी दाहाल : एक्कासि हनहनी ज्वरो आउँथ्यो, खाना रुच्दैन थियो रुचिहाले पनि पच्दैन थियो । धमिलो
पुरा पढ्नुहाेस्व्यापार
वि.सं.२०८१
चिरञ्जीवी दाहाल : व्यापारमा प्रायः लगानी गर्नुपर्छ भनिन्छ व्यापार अपार हुन्छ त्यसैले केही युवाहरू बुढा साहुजी
पुरा पढ्नुहाेस्लोभेरिया
वि.सं.२०८१
चिरञ्जीवी दाहाल : खै किन हो, आजभोलि रुचुन्जेल खाए पनि मनभित्रको गहिरो शून्यता भर्न सकिरहेको छैन
पुरा पढ्नुहाेस्संवाद र बिजुली पानी
वि.सं.२०८१
चिरञ्जीवी दाहाल : एकताका हाम्रो छिमेकमा एकजना नामी जड्याहा थिए, कुनै समय ती मेरो मन मिल्ने
पुरा पढ्नुहाेस्स्वभाव सट्टापट्टा भएपछि
वि.सं.२०८१
चिरञ्जीवी दाहाल : कुनै बेला त्यस्तो समय थियो, सारा मान्छेहरूले आफ्नो दुरावस्थाको अनुभूति सहजै गर्न सक्थे
पुरा पढ्नुहाेस्मोतीटारे अचेल कविता लेख्दैनन्
वि.सं.२०८१
चिरञ्जीवी दाहाल : मोतीटारेको कविता मात्र होइन, उनको कविता वाचन गर्ने शैली र आवाजको समेत म
पुरा पढ्नुहाेस्
