विश्वास लाग्दैन है !
वि.सं.२०८२
होमनाथ घिमिरे : बेच्यौ उद्यमका थिए मुलुकमा आधार हाम्रा जब । सत्ताभित्र लुछाचुडी कति ग-यौ खायौ
पुरा पढ्नुहाेस्पुरस्कार !
वि.सं.२०८२
होमनाथ घिमिरे : लिन्छन् ध्येय विशेष कर्म रहँदा, संस्था गरोस् उन्नति । दिन्छन् ध्यान हरेक उत्सव
पुरा पढ्नुहाेस्महारोग !
वि.सं.२०८२
होमनाथ घिमिरे : बाली खास छ राजनीति अहिले, फस्टाउँदो देशमा ! माली दास छ शत्रुकै हित
पुरा पढ्नुहाेस्हाँसो !
वि.सं.२०८२
हाेमनाथ घिमिरे : छानाे हाँस्छ बलिन्द्र अश्रु दहमा बर्सादको रातमा । मानो हाँस्छ अभावका कहरमा सामर्थ्यको
पुरा पढ्नुहाेस्
भेडाहरू !
वि.सं.२०८२
हाेमनाथ घिमिरे : भेडा पाल्न सकिन्न छैन गतिलो राम्रो हुने लक्षण । खान्छन् टन्न परन्तु छैन
पुरा पढ्नुहाेस्मुलुक !
वि.सं.२०८२
होमनाथ घिमिरे : मान्छन् व्यर्थ खुसी जलेर घर यो थुप्रो खरानी हुँदा ! छैनन् सोच अझै
पुरा पढ्नुहाेस्बिजुली नानी !
वि.सं.२०८२
होमनाथ घिमिरे : झम्के साँझ हुँदा बिहान; दिउँसो, बाटो कता लाग्दछ्यौ ! आँखा झिम्म गरी सुटुक्क
पुरा पढ्नुहाेस्नेपाल खोज्दै छु म !
वि.सं.२०८१
हाेमनाथ घिमिरे : छैनन् शक्ति युवा विदेशतिर छन् रित्तो छ बस्ती घर । बढ्दै छन् अझ
पुरा पढ्नुहाेस्
भए कङ्श जस्तै
वि.सं.२०८१
हाेमनाथ घिमिरे : कहाँ देश बन्थ्यो यहाँ मात्र पार्टी, सबै स्वार्थ खोज्ने भए राष्ट्रघाती । कुरा
पुरा पढ्नुहाेस्भानुभक्तको सम्झना !
वि.सं.२०८१
हाेमनाथ घिमिरे : आयौ भानु बनेर यो मुलुकमा, साहित्यका सर्जक । ल्यायौ सोच नयाँ बनोस् सकलमा,
पुरा पढ्नुहाेस्
