dev bhattarai
यौटा खाली पात्र र म
वि.सं.२०७२
यौटा सुन्दर पात्र बीच पथमा भेटें, उठाएँ अनि ‘बाटोमा किन मिल्कियौ त यसरी’ सोधेँ बताऊ भनी
पुरा पढ्नुहाेस्मार्सी धान कि संविधान ?
वि.सं.२०७२
मार्सी धान कि संविधान गहुँ वा कोदो मकै फापर भन्छन् घाँस पराल मानिस यसैलाई कुँडो चोकर
पुरा पढ्नुहाेस्मायाँका बात बन्द गरौँ
वि.सं.२०७२
मायाँ गर्छु भनेर बात नगरौं क्यै हुन्न यो ‘बात’ले मायाँ सार्थक हुन्छ केवल दिए साँच्चैं मिठो
पुरा पढ्नुहाेस्आमा ! बोल न बोल
वि.सं.२०७२
सिंगो आँगन जो थियो अब अहो टुक्रा र टाक्री भयो आमा बिस्कुन खै सुकाउनु कहाँ मान्द्रो
पुरा पढ्नुहाेस्मलाई राज्य दिनुहोस् !
वि.सं.२०७२
अलग्गै चाहियो राज्य सानो टुक्रा भए पनि खै हुनै मन लाग्दैन सिङ्गै नेपालको धनी आश्वासन थियो
पुरा पढ्नुहाेस्केटा चाहियो !
वि.सं.२०७२
छोरी दिन्न म भो कुरै नगर भो अग्लो छ तिम्रो घरआजै ढल्छ कि भोलि यो महलको
पुरा पढ्नुहाेस्जनावरको जगजगी
वि.सं.२०७१
मेरो खेत पसी धमाधम सबै बाली लुटेता पनि मैंले बोल्नु हुँदैन बाँदरहरूलाई लुटेरा भनी हे मेरो
पुरा पढ्नुहाेस्धिक्कार मेरो जुनी !
वि.सं.२०७१
ब्वाँसो बाघ र भालु बृद्ध रुखको यौटा छहारीमुनि भेला भैकन बोल्न पो शुरु गरे मान्छे दुरुस्तै
पुरा पढ्नुहाेस्लाज लाग्छ
वि.सं.२०७१
(अनुष्टुप छन्दमा )आयो आयो प्रजातन्त्र भन्दै हिजो रमाइयो जितियो जितियो भन्दै नाचियो गीत गाइयो । ए
पुरा पढ्नुहाेस्दिलको घाउ
वि.सं.२०७१
टुक्र्यायौ पहिले, ल टाल कसरी टाल्छौ टुटेको मन के त्यस्तो उपहारले दिल खुसी राख्छौ तिमी लौ
पुरा पढ्नुहाेस्
