राजेन्द्र तारकिणी
झर्न बाँकी पातहरू
वि.सं.२०७२
समयले एउटा पात खसाल्यो !(कि या, मान्छेले जबरजस्ती झा¥यो समयको रूखबाट ?)पुरानो रङ्गको आफ्नै अनुहार च्यात्यो
पुरा पढ्नुहाेस्मलाई मान्छेहरू मन पर्दैनन् !
वि.सं.२०७१
त्योसँग एक अघोषित सिङ छअपत्यारिला नङ्ग्राहरू छन्सधैँ हिर्दय टोकेर उग्राइरहने अजङ्ग दाह्रा छन् । हो, मलाई
पुरा पढ्नुहाेस्सहिदहरुको संयुक्त विज्ञप्ति !
वि.सं.२०७१
परिवर्तनको स्वप्निल नारामा पासो थापेर जहाँ, प्रतिदिन देशले आत्महत्या गरिरहन्छ राजनीतिको अलिनो खाएर झाडाबान्ता गरिरहन्छ न्यायालय,
पुरा पढ्नुहाेस्शङ्का
वि.सं.२०७१
शङ्कै छैन अब कियो देशमा सडक विभागहरू मान्छे मार्ने उद्योग भएका छन्सवारी भनाउदा बाहनहरू जिन्दगी किच्ने
पुरा पढ्नुहाेस्समय–कोलाज
वि.सं.२०७१
आरुका फूलजस्ता नानीहरूगइरहेछन् जीवनको पाठशाला हिउँमाथि टेकेरअमिलो पसेको आँपजस्ता किशोरीहरूतरिरहेछन् जीवनको साउन तुइनमा झुण्डिएर !भूगोलजस्तो पेट
पुरा पढ्नुहाेस्उत्तरआधुनिक समावेशी रत्नपार्क
वि.सं.२०७१
दशैंको पूर्वसन्ध्यामा रत्नपार्क चोकको आकाशे पुलमा उभिएर राजधानीको साँघुरो आकाश हेर्छु । आकाशभरि चिडियाभन्दा चङ्गा बेसी
पुरा पढ्नुहाेस्ईश्वरको अदालतमा बयान
वि.सं.२०७१
गरिखानु जत्रो ठूलो अपराधशिरछेदन गर्नु होइन ! ईश्वर,म अपराधी थिएँ ! मरन्च्याँसे आइमाईको पेट च्यातेरजबरजस्ती लोकमा
पुरा पढ्नुहाेस्कविता लेख्न बस्दा
वि.सं.२०७१
(एएनएद्वारा आयोजित अन्तराष्ट्रिय कविता प्रतियोगितामा प्रथम पुरस्कार प्राप्त यस कविताका स्रष्टा तारकिणीलाई हार्दिक बधाइ सहित फित्कौलीको
पुरा पढ्नुहाेस्कुच्चिएको स्टिलको भाँडो
वि.सं.२०७१
उध्रिएको मानवता बोकी बारम्बार ओइरिरहने भीडमानितान्त फरक संसार देख्छुजहाँ, जीवन्त हुनुको सजायँ स्वरूपएउटा अत्यन्तै मैलो जिन्दगी
पुरा पढ्नुहाेस्घट्टको खनखट्टे
वि.सं.२०७१
नाम– धौले लोहारवर्ष– त्रिसठ्ठीबयान–देशमा घट्टको अस्तित्व नै मेरो अस्तित्व होनपत्याए सुनिहेर, खनखट्टे गीत गाइरहेछविडम्बना,खनखट्टेको कर्मगीत सिंहदरबारसम्म
पुरा पढ्नुहाेस्
