shesharaj bhattarai
खोटाङमा जन्मेर पोखरामा रमाउने, पेशाले पोते उनेर थोरैतिन पैसो कमाउने अनि हास्यव्यङ्ग्य लेखनलाई मज्जैसँग जमाउने स्रष्टाको नाम हो शेषराज भट्टराई ।
थाङ्ने चिन्तन
वि.सं.२०८२
शेषराज भट्टराई : थाङ्ने चिन्तनमा रमाउँदा रमाउँदै मलाई थाङ्ने ज्वरो नै आइसक्यो । न बढेर जान्छ
पुरा पढ्नुहाेस्पशुपतिसँग पुकार
वि.सं.२०८२
शेषराज भट्टराई : बुढेसकालमा धर्म गर्नुपर्याे भनेर पशुपतिनाथको मन्दिर गएँ । गौशालादेखि हिँड्दै जानु पर्ने रहेछ
पुरा पढ्नुहाेस्मेरो सक्कल मेरै अक्कल
वि.सं.२०८२
शेषराज भट्टराई : एकपटकको कुरा हो । मेरो एकजना मगर साथी थियो । तेतियो पढाइ खर्च
पुरा पढ्नुहाेस्
कुचो लगाउँ कुचो
वि.सं.२०८२
शेषराज भट्टराई : सफाचट पार्न कुचो लगाउनुपर्छ । दातमा र बुटमा बुस लगाउनुपर्छ । शरीर, कपालमा
पुरा पढ्नुहाेस्नेपालगञ्ज नघुमेको मान्छेलाई न्यूजिल्यान्डको निम्तो
वि.सं.२०८२
शेषराज भट्टराई : नेपालको जुन कुनामा बाबु आमाले जन्माएर छोडे त्यही कुनामा बनिबुतो गरेर खाने हामीलाई
पुरा पढ्नुहाेस्पिटे पनि आमै प्यारो, पोले पनि घामै प्यारो
वि.सं.२०८२
शेषराज भट्टराई : आमाले सुम्ल्याएको सुम्ला अझै आजै जस्तो ताजै भएपनि र घामले डढेको अधर बदर
पुरा पढ्नुहाेस्मक्ख
वि.सं.२०८२
शेषराज भट्टराई : खुशी जनित शब्द ‘मक्ख’ एक प्रकारको मानव स्वभाव हो । जुन हरेकसँग सम्बन्धित
पुरा पढ्नुहाेस्उहाँ सिकिस्त
वि.सं.२०८२
शेषराज भट्टराई : असाध्यै धेरै थलिएकालाई सिकिस्त बिरामी भनिन्छ । सिकिस्त करकाप वा रहरले हुन सकिँदैन
पुरा पढ्नुहाेस्
कङ्गाल हुनु चण्डाल नहुनु
वि.सं.२०८२
शेषराज भट्टराई : गरिब अत्यन्त गरिब केही नभएको बुटिट्वाँकलाई कङ्गालको उपमा दिइन्छ । त्यस्तै अत्यन्तै चाहिँदोभन्दा
पुरा पढ्नुहाेस्झोला र झोले जिन्दगी
वि.सं.२०८२
शेषराज भट्टराई : चोक्टा खान गएकी बुढी झोलमा डुबेर मरी भन्ने नेपाली उखान त्यसै चर्चित भएको
पुरा पढ्नुहाेस्
