बाघझैँ ढुक्न सक्छन् ?
नारी हिंसा, दिनदिन बढी, भ्रष्ट बन्दा समाज । साना नानी, तरूण युवती, आँसु झार्छन् गमाज ॥
पुरा पढ्नुहाेस्छैन क्यै दूरदृष्टि !
एक्लै आयौं अवनि तलमा, जानु पर्ने छ एक्लै । अग्ला सग्ला उपकृति हुने गर्नु निष्काम बेग्लै
पुरा पढ्नुहाेस्जय- सञ्जाल, भय- जन्जाल !
सबै पुस्ता झुण्डे, मन मगज आँखा कर दिई । हदै मस्ताना छन्, हर समय सञ्जाल दगुरी
पुरा पढ्नुहाेस्बन्डा मिल्दा ठन्डा भए
बन्डा मिल्दा ठन्डा भए, मगजका पुर्जा । अन्डा पार जन्डा पन्डा,खाए पनि कुर्चा ।। डन्डा झन्डा
पुरा पढ्नुहाेस्देखेर हाँस्यो चिता ?
स्याजैसम्म उठे वृकोदरहरू, होला भुँडी पन्चट । सत्ता लालच झ्याउ हुन्न कहिल्यै ? के मान्दथ्यौ झन्झट
पुरा पढ्नुहाेस्फेसबुके महाभारत
सौता नै ‘मुख-पुस्तिका’ हुन गयो, स्वामी बने फन्टुस- भन्दैछिन्, घरकी सखी पितरिई कस्ता परेछन् भुस ??
पुरा पढ्नुहाेस्भयौँ तिरीमिरी झ्याइँ ?
प्रति किलो सयमात्रै, चिन्न थाल्यो चिनी । लशूनले सुन जिती, गर्छ रिमीझिमी ।। खानेतेल लिटरको, चारसय
पुरा पढ्नुहाेस्सडकको गन्थन !
भन्छन् बाटो, जनपथ कयौं, राजपन्था मलाई । मान्छन् धेरै, सडक सजिलो, हिंड्न वा डुल्नलाई ।। ढुङ्गा,
पुरा पढ्नुहाेस्गुजी-दर्शन
गल्ती घोर—अघोर गर्दछु सधैं, माग्दिन्छु माफी अनि । आवेगी लचिलो छलाङ ननिको, मार्दिन्छु जैले पनि ।।
पुरा पढ्नुहाेस्बोर सिटी, पोर-सिटी, फोर सिटी ?
(सन्दर्भ महानगरका) भन्थे स्मार्ट-सिटी बनाउँछु यहाँ, मेघा-सिटी अब्बल । स्याट्लाईट सिटी, चिटिक्क छरितो, क्यै हुन्न है
पुरा पढ्नुहाेस्



























