नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

एक्लै आयौं अवनि तलमा, जानु पर्ने छ एक्लै ।
अग्ला सग्ला उपकृति हुने गर्नु निष्काम बेग्लै –
भन्छन् हाम्रा श्रुति उपनिषद््, विज्ञ वा नीतिवेत्ता ।
मान्छे बन्छन्, तर किन यहाँ, क्रोध औ लोभमत्ता ??

चुर्लुम्मै छन्, स्वहित— पथमा, न्यायअन्याय बिर्सी ।
चुस्दै लुछ्दै विकल— जनता ताक्दछन् मात्र कुर्सी ।।
ढाली आध्यात्मिक मति सफा. ! डब्डबाएर हिँड्छ ।
मात्रै मान्छे पद कद लिनै शान्ति-सद्भाव गिँड्छ ।।

नौला दामी, अभिजन यहाँ, आत्मकेन्द्री बनेर ।
आफै गर्छन् रजगज हरे, निर्विवेकी भएर ।
उठ्ला कैले मुलुक जनता ? देशमा छैन सृष्टि ।
चुस्छन् लुच्छन् गरिब जनता छैन क्यै दूरदृष्टि ।।

०००
धादिङ