मूर्ख मानिसको मति
वि.सं.२०८२
दुर्गा रिमाल अधिकारी : १) जम्मै भ्रष्ट सबै ग्रस्त रोगी बने सबै मन विना वाद प्रतिस्पर्धा
पुरा पढ्नुहाेस्
तीन टुक्रे कविता
वि.सं.२०८२
माणिकरत्न शाक्य : १. लाेकतन्त्रकाे करामत मन्त्री जब भाषण दिन माईकमा उभिए तब एकाएक हल खाली
पुरा पढ्नुहाेस्
दुई–दुईटा सगरमाथा : कठै हाम्रो निर्लज्जता
वि.सं.२०८२
हरि कोर्काली : सगरमाथाकै देशले अर्को पनि सगरमाथा खडा गरेछ, दुईदुईटा सगरमाथा हाम्रा आहा ! क्या
पुरा पढ्नुहाेस्
राजनीतिको रङ
वि.सं.२०८२
युवराज भण्डारी : मैले पढेका किताबहरूमा सफेद अनि कञ्चन स्वरूपमा मात्र पढेको थिएँ उसलाई आमा भन्थिन्—
पुरा पढ्नुहाेस्
झ्याप्प बत्ती गएपछि…
वि.सं.२०८२
भरत आचार्य : बेलुका बेलुकाखेरि झ्याप्प बत्ती गयो पुनः त्यस पश्चात् भयो के के सुन्नुहोस् आज
पुरा पढ्नुहाेस्
मान्छे र आकाश !
वि.सं.२०८२
कलानिधि दाहाल : छ्याङ्ग उघ्रेको आकाश असल मान्छेको ओठजस्तै कालाम्य बादल ओढेको आकाश खराब मान्छेको मनजस्तै
पुरा पढ्नुहाेस्
छोड्दैन है कालले
वि.सं.२०८२
कृष्णप्रसाद पौडेल `जस्ताघरे´: पानीले जलवाष्प बन्दिन भने, बन्दैन है बादल। वर्षाले पनि वृष्टिपात नगरे, मिल्दैन त्यो
पुरा पढ्नुहाेस्
मैले कविता लेख्नै बिर्सेँ
वि.सं.२०८२
भोजराज रेग्मी मुखाले : हाम्रा आमा–बज्यैहरूले बात्ती कातेझैँ खुरूखुरू खतरनाक आविष्कार गर्ने, हाम्रा आमा, दिदी र
पुरा पढ्नुहाेस्
कुरीकुरी बिजुली बत्ती !
वि.सं.२०८२
घनश्याम रेग्मी : गएको मात्र के देख्छौ साथी हो बिजुली यहाँ आएको पनि हो उत्ति साथी
पुरा पढ्नुहाेस्
पराधीन शहर
वि.सं.२०८२
बिन्दु दहाल मूकदर्शक : गाउँले दालचामल दिन्छ कि भनी टीठलाग्दो तरिकाले बाटो हेर्छ सहर गाउँले दहीदूध
पुरा पढ्नुहाेस्
