पागल हाँसो
वि.सं.२०८२
युवराज भण्डारी : मनको बर्सातमा भिज्दै सम्झनाको असिनाले चुटिँदै ऊ हिँड्छ सुनसान सडकमा र लड्खडाउँदै बजारिन्छ
पुरा पढ्नुहाेस्झोलेहरू त थाक्दैनन्…
वि.सं.२०८२
युवराज भण्डारी : झोलेहरू त थाक्दैनन् नेता भनेर हाले हुन्थ्यो बरु घाँस खा भनेर ! धरै
पुरा पढ्नुहाेस्राजनीतिको रङ
वि.सं.२०८२
युवराज भण्डारी : मैले पढेका किताबहरूमा सफेद अनि कञ्चन स्वरूपमा मात्र पढेको थिएँ उसलाई आमा भन्थिन्
पुरा पढ्नुहाेस्कसैले भनेर हुँदैन
वि.सं.२०८२
युवराज भण्डारी : तपाईंले सम्झाएर हुन्न मैले भनेर हुँदैन आफैँले नबुझ्नेलाई त कसैले भनेर हुँदैन समयले
पुरा पढ्नुहाेस्आँसुको कर्नाली
वि.सं.२०८२
युवराज भण्डारी : प्रिय कर्नाली ! नदीहरूमा अरू कुनै पुगेका छैनन् निःसन्देह तिमीजति पर ! तिमीजस्तै
पुरा पढ्नुहाेस्घामको प्रेरणा
वि.सं.२०८२
युवराज भण्डारी : घामको पहिलो किरण कसलाई पो मन नपर्ला ! पातभरि चिसो आँसुले भिजेर न्यानो
पुरा पढ्नुहाेस्नैतिकता बिर्सनुहोस् पूरै
वि.सं.२०८२
युवराज भण्डारी : कहाँ अवसर पनि योग्यता अनुसार आउँछ पहुँच हुनेलाई मात्र मौका बारम्बार आउँछ ।
पुरा पढ्नुहाेस्तीन ठाेक्तक
वि.सं.२०८२
युवराज भण्डारी : १ अर्ती दिँदा झन् शङ्का गरेर कुरा गर्छन् शुभेच्छामा उल्टै घृणा छरेर कुरा
पुरा पढ्नुहाेस्राजनीतिको रङ
वि.सं.२०८२
युवराज भण्डारी : मैले पढेका किताबहरूमा सफेद अनि कञ्चन स्वरूपमा मात्र पढेको थिएँ उसलाई आमा भन्थिन्—
पुरा पढ्नुहाेस्झुक्किन्छ दुनियाँ
वि.सं.२०८२
युवराज भण्डारी : यस बाहेक छैन कुनै आधार ऊसँग बन्दुक देखेर डराउँछ संसार ऊसँग । विगत
पुरा पढ्नुहाेस्
