टुप्पोमा पुग्नेले
वि.सं.२०८१
युवराज भण्डारी : टुप्पोमा पुग्नेले अक्सर फेद बिर्सिन्छ कोही धर्मको चुली चढेर वेद बिर्सिन्छ ! अरूलाई
पुरा पढ्नुहाेस्युद्ध आतङ्क
वि.सं.२०८१
युवराज भण्डारी : मलाई लागेको थियो यी त्रासदी पूर्ण दिन दोहोरिनेछैन इतिहाससँग समय नै आतङ्कित हुनुपर्ने
पुरा पढ्नुहाेस्निभेको दियोमा
वि.सं.२०८१
युवराज भण्डारी : निभेको दियोमा सल्किँदै पछुताइरहेछ कोही छुटेको रेल सम्झिँदै पछुताइरहेछ । बिर्सेर वर्तमानलाई भुलेर
पुरा पढ्नुहाेस्आगो र पानी
वि.सं.२०८१
युवराज भण्डारी : कोही सामु आएर घृणाको पोकोले नै किन नहानोस् लिनुपर्नेले नलिएपछि हान्नेको केही लाग्दैन
पुरा पढ्नुहाेस्बिरामी, अस्पताल र सरकार
वि.सं.२०८१
युवराज भण्डारी : अस्पताल पुग्न पालो कुर्ने बिरामीहरू कति आफैँ सन्चो हुन्छन् कुर्दाकुर्दै कति ढलिसक्छन् पालो
पुरा पढ्नुहाेस्सानो शहरमा ठूलो मानिस
वि.सं.२०८१
युवराज भण्डारी : पृथिवीभन्दा कैयौं गुना विशाल यो ब्रह्माण्डमा एउटा सानो देशको यति सानो शहरमा तिमी
पुरा पढ्नुहाेस्
धेरै भयो
वि.सं.२०८१
युवराज भण्डारी : जे गरे नि हुने यहाँ छुट धेरै भयो कानुनकै अघिल्तिर लुट धेरै भयो
पुरा पढ्नुहाेस्
रातको दर्पण
वि.सं.२०८१
युवराज भण्डारी : मनोहर सूर्यमुखी लहरलाई स्पन्दित गर्दै बहने विशाल जलाशय ए, रातको दर्पण ! शान्त
पुरा पढ्नुहाेस्सभ्य सभा
वि.सं.२०८१
युवराज भण्डारी : शान्त सौम्य र भव्य देखिन्छ यो सभ्य सभा । मधुर स्वर सुमधुर शारीरिक
पुरा पढ्नुहाेस्पीडागान
वि.सं.२०८१
युवराज भण्डारी : असह्य पीडाका क्षण जीवनमा नआएका भए हर्ष पनि सुखद लाग्ने थिएन दैलोठेलोबाट लडेर
पुरा पढ्नुहाेस्
