व्यतिरेक छटाहरू
वि.सं.२०८२
हरिप्रसाद उप्रेती : अपलक मेरा दृष्टिहरू निमग्न छन् आशन्नताको क्षितिजमा सपनाका रेखाहरू कोरिएला भन्ने कल्पनामा उन्नयनका
पुरा पढ्नुहाेस्
पुर्खाहरूको कुरा
वि.सं.२०८२
बालकृष्ण खनाल : आँधीले घरको कसिङ्गरहरू, उड्ला नसोचौ कबै। राख्ने छैन निसान सम्म घरको, लेला उडाई
पुरा पढ्नुहाेस्
नयाँ घले
वि.सं.२०८२
कुसुम ज्ञवाली : बोकेर रुमानी सम्राट सपना छिचोल्दै दुःखका उकालीहरू दौडिदै दौडिदै आएका छन् काला वा
पुरा पढ्नुहाेस्
रोगी ड्राइभर
वि.सं.२०८२
गोपाल बराल : चारैतिर थिचोमिचो के गरेर सहनू ? सीमा हाम्रो सरिसक्यो कति चुप बस्नु ?
पुरा पढ्नुहाेस्
विश्वास !
वि.सं.२०८२
होमनाथ घिमिरे : सत्ता सोच हिजो समान नहुँदा आयो ठुलो दुर्दिन । भ्रष्टाचार बढ्यो जहाँ विकृतिले
पुरा पढ्नुहाेस्
तिम्राे उचाइ पुग्याे अब
वि.सं.२०८२
महेशराज खरेल : सगरमाथा चढ्न भनेर हिँडेका थियाै मेराे गन्तव्य त्यहीँसम्म हाे भन्थ्याेै हामीले पनि जाेडबल
पुरा पढ्नुहाेस्
छेपारे रङ्ग र कुर्सीको दङ्ग
वि.सं.२०८२
नन्दलाल आचार्य : हातमा झोला, काँधमा झन्डा, गल्ली-गल्ली धाउने जनतालाई चाहिँ आश्वासनको "पकौडा" ख्वाउने ! बिहानीको
पुरा पढ्नुहाेस्
मनको लड्डु …
वि.सं.२०८२
सुभाषचन्द्र देवकाेटा : ऊ आफै पासोमा झुन्डियो र भन्यो म शहीद भएँ । ऊ आफैले घरमा
पुरा पढ्नुहाेस्
मान्छे पोचो भयो !
वि.सं.२०८२
लीला उदासी : मान्छे पोचो भयो ! मैले देख्ता- मान्छे निक्कै अग्लो थियो सुन्दर थियो /
पुरा पढ्नुहाेस्
निर्धा मरे आखिर
वि.सं.२०८२
नदी भट्टराई : हाम्रा सन्ततिमा बराबर हुने आतङ्क वा द्वन्द्वले गर्दैनन् फलिफाप सज्जनहरूलाई सदा बन्दले ।
पुरा पढ्नुहाेस्
