लीला उदासी झापा निवासी पत्रकार, सफल कानुन व्यवसायी, कवि, निबन्धकार, समाजसेवी र प्रेरक व्यक्तित्वका रूपमा परिचित हुहुन्छ । उहाँका प्राय सबै सिर्जनामा व्यङ्ग्यकाे बाहुल्यता रहेकाे छ । कृष्णमाया र शशीधर खनालका सुपुत्र लीला उदासी २००६ जेठ १२ गते इलाममा जन्मिनुभएको हो । स्नातकसम्मको औपचारिक योग्यता पूरा गर्नुभएका उदासी अध्यापन तथा कानुनी सेवाबाट निवृत्त हुनुहुन्छ । हाल चारपाने, झापा बस्नुहुने उदासी २०२० देखि नेपाली साहित्य लेखनमा प्रवेश गर्नुभएको हो । उहाँका ‘आज भालेलाई बास्न निषेध छ’ (२०५८), ‘यसपल्ट पनि बाली लागेन’(२०५६), ‘मेराे लिम्पियाधुरा’ (२०७९) कवितासङ्ग्रह प्रकाशित छन् ।
मान्छे पोचो भयो !
लीला उदासी : मान्छे पोचो भयो ! मैले देख्ता- मान्छे निक्कै अग्लो थियो सुन्दर थियो /
पुरा पढ्नुहाेस्साहेबहरूका चटक
लीला उदासी : पर्दा लाग्दै छन् उघ्रदैछन् लाग्दै, उघ्रँदै गर्दै छन् - पर्दाहरू नाटक देखाउदैछन्, साहेबहरू
पुरा पढ्नुहाेस्मेरो लिम्पियाधुरा
लीला उदासी : जसले तिम्रो आर्जन गरे जसले तिम्रो मुलुक बनाएर तिमीलाई दिए सुन ! उनले
पुरा पढ्नुहाेस्विष्णु नवीन
लीला उदासी : एउटा मान्छे गफ गर्न जान्ने-तर ढाँट्न नजानेर नेता हुन सकेन कुरा बुझाउन जान्ने
पुरा पढ्नुहाेस्उनीहरू ऐना हेर्दैनन्
लीला उदासी : उनीहरूले आफ्ना बारेमा धेरै कुरा बताए केहीले त पत्याए धेरैले पत्याएनन् तर नपत्याउनेले
पुरा पढ्नुहाेस्उहाँ
लीला उदासी : उहाँको नाम भन्ने हिम्मत मसँग छैन। किनभने म कायर हुँ। कायहरूले भोग्नुपर्ने जुनसुकै
पुरा पढ्नुहाेस्साँढेहरू
लीला ‘उदासी’ : डामेर छाडेका एक हुल साँढेहरू बाली चर्दैछन् पसिना र रगतको बालीले साँढेहरू पेट
पुरा पढ्नुहाेस्अहिलेसम्म ऊ फर्केन
लीला उदासी : कौतूहलपूणर् र गम्भीर अनुहार साथीहरूसँग धेरै मिल्ने निर्धा र निमुखासँग गल्ने यस्तो हुलिया
पुरा पढ्नुहाेस्भत्काउनेहरू
उनीहरू, नियतमा खोटै खोट र अरूलाई प्रहार गर्न अनगिन्ती चोटै चोटको भण्डार बोकेर केही गर्न तयारीमा
पुरा पढ्नुहाेस्फोहोरको डङ्गुर
भूपि शेरचनले मुलुकभरि हल्ला चलेको भेटेका थिए हल्ला देखेका थिए र यो हल्लै हल्लाको देश हो
पुरा पढ्नुहाेस्

lila udasi


























