ईश्वरको खेती
वि.सं.२०७१
जसलाई आस्थाको ईश्वर मानेरचोक–चोक, गल्ली–गल्लीगाउँ–गाउँ, सहरबजारमान्छेहरूले बासको लागि मन्दिर बनाइदिएप्रतीक बनाएर ढुङ्गाका मूर्तिहरूमा सजाएहरेक दिन भेटी
पुरा पढ्नुहाेस्जनता नबन्ने म ता
वि.सं.२०७१
यो माटो मलिलो भयो रगतले कोसिस् सबै सिद्धियोहाम्रो यो मिहिनेत् र आँसु पसिना व्यर्थै भयो रित्तियोउस्तै
पुरा पढ्नुहाेस्राम्रा नराम्रा
वि.सं.२०७१
जो पैसानिम्ति बिक्तैनन् ती राम्रा पर बस्तछन्जो नराम्रा लोलुप हुन् ती कमाउन पस्तछन् । राम्रालाई नराम्राले
पुरा पढ्नुहाेस्बूढा बाघका तृष्णा
वि.सं.२०७१
थाप्रपा रा.प्र.पा बन्ला ? शङ्काले चन्द जोसिए लोप्रपा नै बनाएर, छोड्ने बहादुरी झिके । यी बूढा
पुरा पढ्नुहाेस्मेरी प्रमिका
वि.सं.२०७१
आफूलाई गोरी भन्थी तर थिई कालीतिमीसितै मर्छु–बाँच्छु भन्दै हत्ते हालीरेस्टुराँ र रिसोर्टले खल्ती खलास बाउकोत्यै मोरीको
पुरा पढ्नुहाेस्मामा ! मेरो बिन्ती
वि.सं.२०७१
मामा, म धनुषटङ्कार गर्दै ‘मावल्’ भित्र पसेँ भने,‘मर्जी होस्’ भन्दै कुरा सुरु गरेँ भने,‘गुनगानको महात्म्य’ पाठ
पुरा पढ्नुहाेस्यतिखेर
वि.सं.२०७१
झिँगटीको छानामाघुर्दैछ बुढो परेवापोथितिर हेर्दैबितेको समयको नोस्टाल्जीया गडगडाएर बग्दैछ तमोर रगत मिसिएको पानीर जलिरहेछ मिनीटाटा मालबाहक
पुरा पढ्नुहाेस्कैयौँ पटक
वि.सं.२०७१
कैयौँपटक,एकै दिनमाकैयौँ पटकमेरो पकेट मारियोम निरास एवम् हतास भएँ । कहिले झोलाबाटकहिले खल्तीबाट कहिले मनबाटै पकेट
पुरा पढ्नुहाेस्टि.भी. देवो नमो नमः
वि.सं.२०७१
घरको काम सबै छाडी, गृहिणी धर्ना कसनु, छोरा–छोरी पढ्न छाडी पट्टल कसी बसनु यस्तो जिनिस आयो
पुरा पढ्नुहाेस्लौ चिन को हुन् ?
वि.सं.२०७१
सफा छ मान्छे सुकिलो छ धोती, दौरा र जुत्ता सुरुवाल टोपी,सबै सफा छन् मनमात्र कालो, त्यो
पुरा पढ्नुहाेस्
