जुत्ता
वि.सं.२०७१
देशलाई बदल्छु भनेरकसम खानेहरूलेएकाएक बदलेका छन्आफ्नो जुत्ताजुत्ताको रंग छ कालोविश्वासघातको रंग पनिकालो नै हुन्छर काला रातहरूमाउत्सव
पुरा पढ्नुहाेस्हाँस्नु कि रूनु
वि.सं.२०७१
औँलो दिँदाडुँडुलो निल्नु‘सु’ गर्ने बाहेककेहीमा मन नमिल्नु । कर छल्नु, नतिर्नुविदेश पुगेछि घर नफिर्नुऋण लिनुतिर्ने कुरै
पुरा पढ्नुहाेस्मेरा कविता
वि.सं.२०७१
मेरा कविता–प्रहरी झैं भैदिए हुन्थ्योलिखुरे मरनच्याँसे भए पनि हातमा डण्ठा लिएपछि सबै थर्कमान बनाओस्,सेना झैं भैदिए
पुरा पढ्नुहाेस्जीवनको रङ
वि.सं.२०७१
यतिखेर म आफ्नै चेतनाले थिच्चिएको छुखोलापारिको एक्ले रुखजस्तोएक्लिएको छुर, एक्लिनुको अतिशय पीडाबाटठाउँ–ठाउँमा दुखेको छु !म आफ्नै
पुरा पढ्नुहाेस्सानुकान्छो फेल भएछ !
वि.सं.२०७१
स्कुलबाट भागी भागीऊ त गाई चराउन गएछ, गृहकार्य थान्को लगाई ऊपर्म तिर्न पो गएछ,रूटिन आइ पुगेपछि
पुरा पढ्नुहाेस्घट्टको खनखट्टे
वि.सं.२०७१
नाम– धौले लोहारवर्ष– त्रिसठ्ठीबयान–देशमा घट्टको अस्तित्व नै मेरो अस्तित्व होनपत्याए सुनिहेर, खनखट्टे गीत गाइरहेछविडम्बना,खनखट्टेको कर्मगीत सिंहदरबारसम्म
पुरा पढ्नुहाेस्विद्वान् बनियाँ
वि.सं.२०७१
यो केन्द्र सारै अति साङ्ग्रिए छ अस्वास्थ्यकारी स्थल नै भए छ ! जम्मै यहाँ थुप्रिनु थुप्रिए
पुरा पढ्नुहाेस्आज्ञापालक कमरेड आँखा खोल्छ
वि.सं.२०७१
सोह्र वर्षपछि मेरा आँखामा फर्किएको छ त्यो ज्वाला जसको रापले कुनै दिन डढेको थियो कालो संविधानको
पुरा पढ्नुहाेस्अनामनगरकी अम्बिका
वि.सं.२०७१
पहिलो भेटमा उसले भनेकी थिई–‘भोकै छु,घरपतिले बहाल मागेका छन्कलेजको फी तिर्न सकेकी छैनपरीक्षा आइसक्योघरबाट खर्चको सट्टा
पुरा पढ्नुहाेस्समुन्द्रबुढो
वि.सं.२०७१
राति समुन्द्रबुढो लाल्टिन लिएर आउनेछ त्यहाँ लामो दाह्री चहकिला आँखा र हातमा रातो किताब देखेर तिमी
पुरा पढ्नुहाेस्
