नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

उहिलेको कुरा हो नेपाल चारबणर् छत्तिस जातको पूmलबारी रे । तर अहिले नेपाल चारैचारले घेरिएको काँढावणर्को भएको छ । यता हेर्‍यो चार, उता हेर्‍यो चार भनौँ चारैतिर चारैचार, तीन पनि छैन, पाँच पनि छैन चार मात्र । बरु यो चार आठ बाह्र पुग्न सक्छ । यो चारको संख्याले नेपाललाई चारैतिरबाट घेरेको छ । यो चारको मिलनले नेपालीलाई पिरेको छ । यो चार ठाउँ कुठाउँ छिरेको छ । नपाएको पगरी भिरेको छ । यो चार नेपालका लागि सधैँ फाप सिद्ध भएको छ । नेपालमा एउटा चारको भने सधैँ अभाव खट्किरहेको छ । तर कसैले पनि पुरा गर्न सकिरहेका छैनन् । त्यो चार पुरा हुने हो भने नेपाली जनताको माग पुरा हुने थियो ।

नेपाललाई सधैँ पिर्ने चार के हो त ? भनेर लोकसेवा आयोगले मलाई प्रश्न सोध्यो भने म निर्धक्कसँग भन्ने छु राजनीतिक, सामाजिक, आर्थिक, सांस्कृतिक दुराचार, अत्याचार, भ्रष्टाचार, कुबिचार हो भनेर । किनभने पहिले बिचारमा नै मानिसको सदाचार छैन । जब बिचार नै दुचाचारपूणर् छ भने त्यहाँ सदाचारको गन्धले बास पाउन सक्दैन । कुबिचारका नालायकहरूले सदाचारलाई दुराचार, बलात्कार र अत्याचारको साँचोमा ढालेर ढलिमली गरेका छन् नेपालमा । जसका कारण चारबणर्को नेपाल काँढा बणर्मा परिवर्तन भएको छ ।

नेपालमा समाचारको प्रचार पनि कुबिचारमा चोबलेर आउँछ जस्तो लाग्छ मलाई । सत्ताचारमा पौडी खेल्न पल्केकाहरू बाहिर बाहिर लोकाचार भित्रभित्र पोकापारको रणनीतिको अचार चाखिरहेका छन् । भनौँ नेपालमा बिद्यमान चारबणर्ले नेपाल सखाप पार्न लागेको छ । यसको बम्पर उपहार चाख्न खुट्टामा डम्फरको काँढा बिझे पनि दौडमा पछि नपर्ने संस्कारले नेपाली चारबणर्लाई सदियौँदेखि गाँजेको छ । यसको उपचार नहुँदा सदाचारभित्र घुन पसेको छ । धमिराले छिचिमिरा उत्पादन गरेको छ ।

नेपाली राजनीतिमा देखिएको यो चारको संयोगले देश खाएको छ । कुबिचार, अत्याचार, दुराचार र भ्रष्टाचार नै आजको राजनीतिको प्रमुख विशेषता, लक्षण भएको छ । नेपालको राजनीतिलाई यी चार कुरा अत्यन्त फापेको छ । नफापेको भए अहिलेसम्म नेपालको आजको राजनीति टिक्ने थिएन । बरु अन्य देशको राजनीतिसँग बिक्री हुन सक्थ्यो होला । नेपालका राजनीतिक दलहरूले पनि आफ्नो मुल उद्देश्य नै यही चार कुरालाई मानेर अघि बढेका छन । नेपालको राजनीतिमा हात्ती दलदेखि छिचिमिरा दलसम्मकाले, सिहदलदेखि मुसा दलसम्मकाले यही चार नीति र उद्देश्य अनुसार काम गरेका कारण आजको गैँडा अवस्थामा पुग्न सफल भएको नैतिक कुरा म यहाँ लुकाउन चाहन्छु । देखाउ भने अरु दलले पनि भोलि यही सिको गर्न सक्ने सम्भावना बढ्ने भएकोले र दलको संख्या घट्ने भएको हुँदा लुकाउने कुचेष्टा गरेको हुँ । चार ए कान चार, चार दुना त्यही चार भन्ने अनि गर्ने चाहिँ पचिस चौका सय ।

भनौँ यतिबेला नेपालमा चारघरेको रजाइँ छ । पाँचघरेको सामुहिक घर भए पनि चारघरेको बोलवाला छ । बिरालोलाई दूध भात खुवाएर पालेका छन् । कुकुरलाई मासुको विभिन्न परिकारका साथै घ्यू खुवाएर ज्यू गर्न लगाएका छन् । चारघरेहरू आफैँ बेवारिसे बन्न लागेको बेलामा एकभाइ भने चारभाइको खबरदारीमा दाह्री मुसार्दै भुसको आगो सल्काउन लागि परेका छन् । शालिकको मालिक बन्नेहरूलाई नालीमा पुर्‍याउने जालझेल रचिरहेका छन् ।

चार अङ्कका बारेमा चार एकान चार हुनु पर्ने तर चार एकान पाँच भएको छ । पञ्चभलाद्मीको आदेशानुसार यो पाँचको बेसाइतमा माया प्रिती बसेको जस्तो छ । चारको मात्रै माया प्रिती बसेको भए जारहरू तँछाड मछाड गरेर खपिसक्नु हुन्थेन । सबै कुहिएको फर्सि र आलु जस्तो नराम्रोसँग गन्हाएर खपिनसक्नु हुन्थ्यो होला । तर जे होस् गन्हाए पनि शरीरमा अत्तर दलेर हिडेका कारण अर्ध दुर्गन्धित रूपमा आफूलाई उभ्याउन सफल भएका छन् । चारको संयोग झण्डावाल सत्तामा छ । त्यसैले यो देशमा चार फाप सिद्ध भएको छ ।

तीज पर्वको भोलिपल्ट पर्ने चौथीको चालढालको नेपाली सत्ताको चार अङ्कले नेपाली जनतालाई यति धेरै पिरेको छ कि त्यसको नालीबेली लाउने हो भने पछाडि फर्किएर हेर्नु पर्ने हुन्छ । साँच्चै भन्ने हो भने चारको चकार डकार आउन थालेको छ । यो चारले बेलाबेलामा मुलुकमा आगो बालेर त्यसको तातो सबैमा पुर्‍याउँछ । त्यो तातोले पोलेर जनार्दनहरू पाताल भासिन थालेका छन् । चारैचारको सत्ताले आफैलाई पत्ता साफ पार्नकालागि राफसाफको कुरामा हाफ हाफ भनिरहेको छ ।

यो बेसारे चारले देशको मुहार परिवर्तन गर्न सकेन । बरु देशलाई परालको त्यान्द्रो बनाएर राखेको छ । कुबिचारको खानी चारभित्र पाँच मित्रको सल्लाहमा झारफुकको तन्त्रमन्त्रले काम गरिरहेको छ । अड्को फड्को तेलको धुप भन्ने नेपाली उखानलाई बखानेकै भरमा चार चौघेराभित्र रुमलिएर कठघरामा उभिने समय पनि आउँछ । अति गर्नु तर अतिचार नगर्नु भन्ने उखानको पात्रको रूपमा रहेको चार कसैको बैशाखी भएर कसैको सेखी झार्न कम्मर कसेर लागेको भए पनि सेखीको त कुरै छाडौँ एउटा रौ पनि झार्न सकेको छैन । मात्र चकारी काममा चारले नाम कमाएको छ । काम कमाएको भए चारले यो देशको नाक थप्थ्यो होला ।

झिना मसिना कुरामा चारको दैनिकी चलिरहेको छ । गाउँघरतिर भोको पेटमा, नाङ्गो आङमा र आकाश मुनिको छानोमा आगो बालेर त्यसको रापमा ढलिमली गर्न चार पल्किरहेको छ । शहराँ पनि ठेलामा मेला लगाएर चारले अत्याचार गरिरहेको छ । साँझ बिहानको छाक टार्न ठेला ठेल्नेहरूलाई रुवाएर नाम कमाउन सफल भएको यो चारको सरकार थप चार कमाउन लागि परेको छ । थपचार कमाएर आठ चार पुर्‍याउँछ र त्यसमा पनि थप चार कमाएर बाह्र पुर्‍याउँछ अनि आठ बाह्रको सरकार बनेर देशको अर्थाटनले समुन्द्रपारि तिर्थाटनमा पुगेर गाँस बास कपासको भोकाटनलाई साम्य पार्छ । त्यसैले चारको बयानमा आयाम थपिने छ ।

उदयपुर