नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

आतङ्कको एउटा डल्लो घाम
शिरहरूमाथि चर्को चर्किन्छ
गल्लीतिर हिंस्रक आकृतिहरू देखापर्छन्
कानहरूमा कर्कश भुकाइ ठोक्किइरहन्छ
ओइलाउँछ नयाँ बिहानको स्वागतमा
फुलेका कलिला कोपिलाहरू ।

दिलदिमागमा त्रासका किटाणु उड्छन्
र, फैलिन्छन्
रूखहरूमा चराचुरुङ्गीको चिरबिर बिथोलिन्छ
खेलिरहेका बच्चाहरू तर्सिन्छन्
तीखा तीखा दाँतहरू देखाउँदै
एकआपसमा लुछाचुँडी गरिरहन्छन्
चम्काउँदै रौद्र आँखाहरू
चपाइरहन्छन् परेवाका पखेटाहरू ।

यस कुरूप समयमा
देखिन्छ यो देश
भित्तामाथि झुन्डिएको थोत्रो मानचित्रमा
हड्डीको एउटा टुक्रो जस्तै !

०००
‘जब एउटा मान्छे हराउँछ’ २०७९