विश्व शाक्यका दुई कविता

नेपालका छोराहरू शान्तिकै लागि जङ्गल पसे मार्नेहरूले मार्नु मारे, मर्नेहरू मर्नु मरे, बाँचेकाहरूले देश लुट्नु लुटे र ती शुद्ध भए ।

१. नयाँ नेपाल

उहिले उहिले मान्छेहरू
प्रजातन्त्र प्रजातन्त्र भनि कराउँथे
नेपालमा
प्रजातन्त्र, नआएको पनि होइन, आयो ।
प्रजातन्त्रले
नेपालीको गरिवी तन्त्र ठेग्न सकेन
र, प्रजातन्त्र राजतन्त्रमा परिणत भयो ।
हिजो, मान्छेले
लोकतन्त्र लोकतन्त्र भने
नेपालमा लोकतन्त्र पनि आयो ।
लोकतन्त्रले पनि
नेपालीको भोकतन्त्रलाई ठेग्न सकेन
र, लोकतन्त्र भागतन्त्रमै सिमीत भयो ।
आज फेरि मान्छेहरू
गणतन्त्र गणतन्त्र भन्दैछन्,
राष्ट्रपति बन्न चाहनेहरू
राष्ट्रपति पनि बन्दैछन् ।
फेरि पनि विगत र वर्तमानलाई हेर्दा
कताकतै मनमा चिसो पस्छ,
नयाँ नेपाल बनाउँछु भन्नेहरू
नयाँ नेपालको जग खन्दैछन्
वा नेपाल खण्डहर बन्दैछन् ।
भन्नलाई त ‘नयाँ नेपाल’ भन्दैछन् ।

२. शान्तिका लागि

२५०० वर्ष अगाडि
नेपालको एउटा छोरो
शान्तिका लागि
राजपाठ सबै त्यागी
जङ्गल पसे,
मनको विकार मारे
र बुद्ध भए ।

२५०० वर्ष पछाडि
तिनै
नेपालका छोराहरू
शान्तिकै लागि
जङ्गल पसे
मार्नेहरूले मार्नु मारे,
मर्नेहरू मर्नु मरे,
बाँचेकाहरूले देश लुट्नु लुटे
र ती शुद्ध भए ।

शान्ति, शान्ति जप्दाजप्दै,
आजसम्म,
न म बुद्ध बन्न सकेँ ! ?
न म शुद्ध नै बन्न सकेँ ! ?

०००
पोखरा

फित्काैलीको सूचना
बागमती प्रदेश सञ्चार कार्यालय लामो
तीन घुस्सा

तीन घुस्सा

विश्व शाक्य
खाइजात्रे कुड्का

खाइजात्रे कुड्का

विश्व शाक्य
ओइ नेता !

ओइ नेता !

विश्व शाक्य
जय जय कुर्सीदेवी

जय जय कुर्सीदेवी

लक्ष्मण नेवटिया
कालो बादल !!

कालो बादल !!

कलानिधि दाहाल
स्वर्ग

स्वर्ग

डा.लोकेन्द्रप्रसाद पौड्याल
तिम्रो सरकार तिमी नै चलाऊ

तिम्रो सरकार तिमी नै...

शिवप्रसाद जैशी
काँडा

काँडा

प्रेम राई ‘परीक्षित’
बा

बा

दीनानाथ पाेखरेल