नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

सुरेश राई :

यो कस्तो कविता लिएर आयौ कवि ?
आन्दोलनमा टाउको फोडिएको
जुलुसमा कपडा च्यातिएको
कस्तो कस्तो कविता लिएर आयौ ?
कोही भोकले आत्तिएको
कोही प्यासले तड्पिएको
कोही रोगले थलिएको
हाडमा छाला टाँसिएको
किरिङमिरिङ किरिङमिरिङ
अनुहार कोरिएर कुरुप भएको
यो कस्तो कविता लिएर आयौ ?
के तिमीसँग एउटा पनि सद्दे कविता छैन ?
के तिमीसँग एउटा पनि
कविता जस्तो कविता बाँकी रहेन ?

यो कस्तो कविता लिएर आयौ कवि?
विम्बै विम्बको कुँडाकर्कटले थिचिएको
के तिमी विम्ब खोजिहिँड्ने
कुनै बिचरो प्राणी हौ ?
के तिम्रो अरू कुनै काम छैन ?
तिमी बङ्गुरले चारो खाने डुँडमा
कसरी खोज्न सक्छौ कुनै बगैंचाको विम्ब?
के तिमी झूटा हौ ?
के संसारभरका कविहरू झूटा हुन् ?
तिमी मलाई एउटा कुरा भनिदेऊ
साँच्चै तिमी आफ्नो मृत्युको विम्ब चाहिँ
कस्तो होस भन्ने चाहन्छौ ?

भो !
फर्काइ लैजाऊ तिम्रा यी
घाइते,रोगी र रुग्ण कविताहरू
र मलाई एउटा यस्तो कविता देऊ
जसको वजन होस्
केवल एउटा प्वाँख बराबरको
जसले थाहै नहोस्
मानिसको हृदय छोएर गएको
र थोत्रो मैलो मस्तिष्कहरूमा
नयाँ बतास हम्किएको ।

०००
बाम्राङ, खोटाङ