नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

राम विनय :

बाउबाजेहरुले त भनेकै थियो —
“नानी,बाबु,तिमीहरुले
गतिलाको संगत गर है,
ती अगतिला र गतिछाडाहरुको संगतले
तिमीहरु बिग्रिनेछौ ।”
तिमीहरुले मानेनौ
नभन्दै अहिले साँच्चिनै
तिमीहरु नराम्रोसँग बिग्रियौ ।

खुसियालीको कोशेली
स्वीकार्ने नाममा,
जानी नजानी तिमीले
अजिँगरका घोशेली,
दुर्गन्धित दानापानीको
दुनो सोझ्याउने
बाटो रोज्यौ ।
त्यहि दानापानीमा दुबेर
तिमीहरुले सम्पूर्ण जनमनहरुको
चित्त दुखायौ ।
झुसिलाे डकार डकार्यौ ।
भएभरका
आस्थाका ज्योतिहरुलाई
निमोठेर फालि दियौ,
व्यवस्थित चालचलनलाई
बिचलित पारेर
दुर्गन्धित आचरणमा हुर्कायौ ।

तिम्रो जगको जनाधार त
स्वाभिमानी र स्वाबलम्बी थियो,
जनसेवी, विवेकी र
आत्मविश्वाशी थियो ।
यसरी तिमी कसरी
गतिछाडा भयौ ?
किन अभिमानी,बेइमानी
दम्भी र पराबलम्बी भयौ ?

जनसागरको पानीका
थोपा थोपाहरुले तिम्रा विकृति,  विसंगतिका
टहराहरुमा जमेर बास बसेका
बेतुकका कर्तुतहरुका
एकएक हिसाब किताबहरु
आआफ्नै मनभित्रै राखेकै थिए ।
तिमीहरुलाई अत्तापत्ता भएन
आँखा भएर पनि
दुर्योधन, दुशासनको
मोहजालमा परेर
कसरी तिमीहरु धृतराष्ट बन्यौ ?
—त्यसैको बितृष्णा,
अनास्था र घृणाको,
आक्रोसित आगो सल्कियो
तिमीहरुकै धरातलमा
आगोको ज्वाला रन्कियो ।
डढेलो दन्कियो ।
त्यसैको डढेलोको
अपमानित झोँकमा
तिमीहरु झोस्सियौ ।
नराम्ररी भासमा भास्सियौ ।
तिमीहरुले खनेको खाल्टोमा
तिमीहरु आफै पर्यौ ।
बेतुकका बेतुकहरुलाई
स्वस्तिबाचनको
मन्त्रोयाचरण गराएर
कसैले धमिलो पानीमा
माछा मारेको अनि
तिम्रो बिरोधमा फैलाइएको घृणा, द्वेषको
एकाेहोराइ, मोहनी मन्त्रको आगो सल्केको
तिमीले चालै पाएनौ ।

जनसागर भेलको प्रवाहमा प्रवाहित हुन नसकेका तिमी
त्यहि प्रवाहले छोडेको नदीकिनारको
सुख्खा बगरको लेउ हराएको
सुख्खा ढुङ्गा बनेका तिमी ।
उठनै नसक्ने गरी
कसरी सबैतिरबाट
अलगथलग भयौ तिमीहरु ?
तिरस्कृत भएर
कसरी बेस्सरी थला पर्यौ ?
कसैलार्ई पनि
दोष नदिएर
आफैलाई होशमा लिएर
के तिमीहरु आफै
प्रफुल्लित स्वास फेर्ने
आँट गर्न सक्छौ ?
बाउबाजेको अर्तीबुद्धिलाई सम्झेर
संगतको फल कस्तो हुन्छ भनेर ?

०००
२०८३असार ५
काठमाडौं