नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

अलि अस्ति पूर्वउपप्रधानमन्त्री नारायणकाजी श्रेष्ठले माइक्रो बसमा आफूलाई दुव्र्यवहार गर्ने एक खलासीलाई समातेर थुनाएको समाचार आयो ।

भर्खरै तरकारीमा विषादीको प्रयोगसम्बन्धी समाचार आयो । त्यस्ता समाचार कहिलेकाहीँ आउँछन् तर त्यस्ता तरकारी स्वदेश–विदेश जताततैबाट जहिलेसुकै आउँछन् र खुलेआम हाम्रा भान्सामा पस्छन् । राष्ट्रपति, प्रधानमन्त्री, मन्त्रीहरू, प्रहरीहरू, स्वास्थ्य अधिकारीहरू, डाक्टरहरू, गुणस्तर नियन्त्रण कार्यालयका हाकिमहरू त्यही तरकारी खान्छन् । नारायणकाजी पनि चुपचाप त्यही तरकारी खान्छन् । यसरी सबै उपभोक्तालाई खुलेआम विष पिलाउने अपराधीहरूलाई आजसम्म कुनै काजीले छुन सकेको छ ? अब पनि कसले छुँदो रहेछ, ल हेरौँ त !

उपभोक्तामाथि हुने दुव्र्यवहार कहाँ छैन ? आँपको सिजनमा टन्न आँप खानुप¥यो भनेर हामी केही साथी कुलेश्वरस्थित फलफूलको होलसेल बजार खोज्दै गयौँ। होलसेल बजार भेट्टाउन हामीलाई कुनै गाह्रो परेन । जताबाट फोक्सै छेड्ने दुर्गन्ध र हरिया झिँगाहरूको भुनभुन आयो, हामी त्यतै सोझियौँ। कुहिएका फलफूलको डङ्गुर र गजगजे हिलो छिचोल्दै हामी पस्यौँ, एउटा दोकानमा ।

“जरसाहेबका लागि लुकाएर राखेको पियोर मालदह आँप” भन्दै व्यापारीले केही बाकस आँप ल्याएर तेस्र्यायो । काटेर चखायो । मालदह सुँघेरै चिनिन्छ भन्दै सुँघायो । आँपमा वरपरबाट आएको हिलो र कुहिएका फलफूलको समेत बास्ना मिसिएपछि कुन मालदह, कुन मलदह, छुट्याउनै मुस्किल । साहूले सौ पर्सेन्ट मालदह, फरक परे डबल आँप सित्तैँमा दिन्छु भनेपछि हामी एक–एकवटा बाकस चेपेर घर गयौँ ।

घरमा आएर बाकस फोरेपछि पो छरियो त अपराधीको षड्यन्त्र छरपस्ट । माथिमाथि रहेछन् केही दाना मालदह, अलि पछि केही बम्बई, अलि तल सिन्दुरे, पिँधमा अज्ञात जातका सानाठूला गाँठागुँठी परेका छिर्केमिर्के दाना । आँपको आवरणमा कागती, फर्सी, मेवालगायत विभिन्न फलफूलको समावेशी स्वाद चाख्न पाइयो । एउटा मरेको व्यापारीले सय जना जिउँदा ग्राहकलाई बेचिदिन्छ भन्ने उखान सुनेको थिएँ । मरेको त होइन, मर्न नसकेको व्यापारीले हामीलाई यसरी थाङ्नामा सुतायो ।

लौ भन्नूस्, यसरी खुलेआम “माल” भनेर “मल” बेच्ने व्यापारीलाई छुन सक्ने कुनै काजी यो देशमा जन्मेको छ ? ल हेरौँ त !

काजी भएको भए के गर्थे कुन्नि, यो पाजीले बेहोरेको अर्को साजी घटना सुनाउँछु । अस्ति भर्खरै काठमाडौं आउँदा बिहानको चिया खान धादिङको महादेवस्थानमा गाडीले लगेर एउटा होटलमा कोच्यो । समाउँदै कुच्चिएलान् जस्ता पातला र साना साइजका फोहोरी स्टिलका गिलास हाम्रो प्रतीक्षामा तयार रहेछन् । एउटा समातियो । हरियो हरियो देखिने उदेकको झोल थियो गिलासमा । चाखियो । तम्तम्याइलो गन्धे पदार्थ रहेछ । “यो चियै हो ?” भनेर सोधेको, केटाले झन्डै कुट्यो । “आँखा छैनन् ?” भन्यो । त्यो तत्त्व भुँडीभित्र हाल्न खोज्दा भित्रबाटै केही चीजले ठेल्न खोजेपछि बल गरिएन । ग्राहकले पैसा नतिरी भाग्लान् भनेर ढोकामै पैसा मुठ्याएर बसेको खलनायकलाई २० रुपियाँ दाम चन्दा चढाई बाटो लागियो ।

ल भन्नूस्, व्यापारको नाममा ठाउँठाउँमा यस्ता धराप थापेर बसेका लुटेन्द्रहरूलाई कसैले समाउन सक्छ ? यात्रुलाई दुव्र्यवहार गर्ने एउटा खलासीलाई त पूर्वउपप्रधानमन्त्रीले कारबाही गरे, त्यसभन्दा माथिका कन्डेक्टर र चालकहरूलाई कुन पदधारीले कहिले कारबाही गर्छन् ? ल हेरौँ त !

‘नेपाल’ साप्ताहिक २०७१ साउन