नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

उनलाई चाहिन्छ लिपिस्टिक पेटमा सारङ्गी बजे पनि
लाउँछिन् पेन्ट, टिसर्ट दाँत दुइटा झरे पनि
उनलाई भन्नुहुन्न बूढी भन्नुपर्छ च्वाँक
कम्मर मर्काई–मर्काई हिँड्छिन् त्यो हिँडाइ हो रे क्याटवाक ।

घरमा पीठो छैन धाक लगाँछिन् स्यान्डबिचको
भुटुन नखाए पनि ल्याउँछिन् बोत्तल सेन्टको
कसैले दिदी भनिदिए आँखा तरेर रिसाउँछिन्
कसैले बहिनी भनिदिए मख्ख हुँदै मुस्कुराउँछिन ।

फुलेका आँखीभौँमा घरिघरि आइब्रो लगाउँछिन्
चाउरिएको अनुहार सिँगार्न ब्युटीपार्लर धाउँछिन्
लोग्नेको कमाइजति मोजमस्ती मै उडाउँछिन्
लोग्ने घर कुर्दै बस्छन् उनी डिस्को धाउँछिन् ।

पार्टी, भोजमा पहिले उनी नै रक्सी समाउँछिन्
चेयर्स भन्दै आधुनिकतामा पनि दर्शाउँछिन्
कसैले केही भन्न खोजे स्वतन्त्रताको परी लाउँछिन्
छिटो ढोका खोल बूढा भन्दै उनी हप्काउँछिन् ।

कहिले चुरोटको धुँवासँगै पप गीत गुन्गुनाउँछिन्
कहिले समाजसेवी भन्दै नाक फुलाउँछिन्
जो अग्र स्थानमा छ उसैको जयजयकार गाउँछिन्
नारी स्वतन्त्रता चाहिन्छ भन्दै औँला ठडाउँछिन्

न कहिले छोरा–छोरीको भविष्य सोच्ने फुर्सद पाउँछिन्
बिहानदेखि बेलुकासम्म पद प्रतिष्ठाको लागि धाउँछिन्
घरिघरि राम्रो योगदानको पुरस्कार पनि पाउँछिन्
वाह ! वाह ! गरी प्रशंसा गर्छन् अरू उनी मुसुक्क मुस्कुराउँछिन् ।

जनमत कविता : खण्ड, २
बुद्धनगर काठमाडौँ