अपजस

‘सेतो पोशाकमा सजिएका नर्सहरूको मन सेतो भए हुन्थ्यो तर उनीहरू रूखा हुन्छन्, झर्को मान्छन्, बिरामीसँग रिसाउँछन्’ आदि गुनासो बिरामीका अभिभावकले बारम्बार निर्देशकसँग गरे । “बिरामीको उपचार गर्ने जस्तो संवेदनशील पेशामा मिठो बोलीले बिरामीको आधा रोग सन्चो हुन्छ ।” यो कुरा नर्सहरूलाई बुझाउनु पर्यो । उनीहरूले लिखित रुपमा निवेदन दिए ।

त्यसपछि अस्पतालका निर्देशकले नर्सहरूको भेला गरेर निर्देशन दिए— ‘हामीकहाँ भर्ना हुने सबै मानिस दुखको हुरीमा फसेका बिरामी मात्र हन् । उनीहरू शारीरिक तथा मानसिक पीडाको कारण झर्किन सक्छन्, रुन सक्छन्, हामीहरूलाई अभिभावक ठानेर गुनासो गर्न सक्छन् । बिरामीले डाक्टर तथा नर्सहरूले मिठो बोली बोलेको, आफ्नो ख्याल गरेको, राम्रो व्यवहार गरेको, जिज्ञासा सुनेर राम्रो सल्लाह दिएको तथा समयसमयमा समस्या र प्रगतिबारे उनीहरूसँग छलफल गरेको अपेक्षा गर्दछन् जुन हाम्रो पेशागत कर्तव्य पनि हो । तसर्थ आजदेखि तपाईंहरूले मुस्कान सहितको बिरामीमैत्री सेवा प्रदान गर्नुहोला ।’

निर्देशकको निर्देशनपछि नर्सहरूले बिरामीसँग मिठो बोल्ने, आत्मीयता देखाउने तथा मुस्कुराएर सोधपुछ गर्न थाले ।
यो परिवर्तन देखेपछि बिरामीका अभिभावकले भन्न थाले— ‘आजभोलिका नर्सहरू कति छिल्लिएका ? बिरामीलाई समेत लाइन मार्न थाले ।’

काठमाडौं

अपथ्य 

अपथ्य 

डा.रवीन्द्र समीर
मुस्कान 

मुस्कान 

डा.रवीन्द्र समीर
कसुर 

कसुर 

डा.रवीन्द्र समीर
एक रुपैयाँ 

एक रुपैयाँ 

डा.रवीन्द्र समीर
उत्तरोत्तर 

उत्तरोत्तर 

डा.रवीन्द्र समीर
नेपाली गुण्डो

नेपाली गुण्डो

लक्ष्मीप्रसाद देवकोटा
तरखाने तरिका

तरखाने तरिका

शेषराज भट्टराई
नयाँ राजा

नयाँ राजा

जीवन ‘पीडित’ दाहाल
चम्चा चिन्तन

चम्चा चिन्तन

नरनाथ लुइँटेल
लोपोन्मुख भाइहरु

लोपोन्मुख भाइहरु

शेषराज भट्टराई