नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

मुन्द्रेको परीक्षा आएछ । परीक्षाको अघिल्लो दिन गेसपेपर किनेर ल्याएछ र घोकेर पानी पारेछ । उपियाँको बारेमा पनि सबै कन्ठ पारेछ :
उपियाँ फोहोर ठाउँमा हुन्छ । यसले थुप्रै जनावरलाई हैरान पार्छ । उपियाँ सानो हुन्छ, फुत्त फुत्त उफ्रिन्छ, यो पर्यो भने चिलाउँछ । चौपाय दुब्लाउँदै जान्छन् । उपियाँ मार्ने औषधी निशुल्क पाइन्छ । उपियाँलाई सम्मान गर्दै विभिन्न कविले कविता लेखेका छन् …. भन्दै सबै घोक्यो र मख्ख पर्दै सुत्यो । ऊ अर्काे दिन परीक्षा दिन गयो । परीक्षमा आएको एउटा प्रश्न यस्तो थियो : बिरालोको बारेमा लेख्नुहोस् । मुन्द्रेले बिरालो घरपालुवा जीव हो, यसले दुध पिउँछ, मुसा मार्छ भनेर लेखेछ । अरु त पढेको थिएन । सबै उपियाँको पढेको थियो । अब के गरौं भनेर सोचेछ र लेखेछ– ‘यदि बिरालो फोहोर भयो भने बिरालोलाई उपियाँ पर्छ, उपियाँ फोहोर ठाउँमा हुन्छ, यसले थुप्रै जनावरलाई हैरान पार्छ, उपियाँलाई सम्मान गर्दै विभिन्न कविले कविता लेखेका छन् । उपियाँ सानो हुन्छ, फुत्त फुत्त उफ्रिन्छ । यो पर्यो भने चिलाउँछ । चौपाय दुब्लाउँदै जान्छन् । उपियाँ मार्ने औषधी निशुल्क पाइन्छ’ भन्दै रातभरि घोकेको सबै लेख्यो ।
उत्तर जाँच्नेलाई पो आपत पर्यो । उतर पनि ठिकै हो तर के नमिले नमिले जस्तो ।
मुन्द्रेको अर्को परीक्षा लिनुपर्छ भनेर पुनः परीक्षा लिए । यसपटक प्रश्न यस्तो थियो– गाईको बारेमा लेख्नुहोस् ।
मुन्द्रेले त गाईको बारे पढेकै थिएन । त्यसैले लेखेछ– ‘गाई बाँधेर राखिन्छ । दिसा पिसाब गरेकै ठाउँमा बस्ने हुँदा फोहोर हुन्छ । यदि फोहोर भयो भने गाईलाई उपियाँ पर्छ । उपियाँ फोहोर ठाउँमा हुन्छ । यसले थुप्रै जनावरलाई हैरान पार्छ । उपियाँलाई सम्मान गर्दै विभिन्न कविले कविता लेखेका छन् । उपियाँ सानो हुन्छ, फुत्त फुत्त उफ्रिन्छ । यो पर्यो भने चिलाउँछ । चौपाय दुब्लाउदै जान्छन् । उपियाँ मार्ने औषधी निशुल्क पाइन्छ’ भन्दै रातभरि घोकेको सबै लेख्यो ।
उत्तर ठिकै हो तर सबै उपियाँकै बारेमा छ । अब यसलाई उपियाँ नपर्ने जनावरको नाम दिउँ र अझ एक पटक परीक्षा लिउँ भनेर फेरि अर्को परीक्षा लिएछन् । प्रश्न थियो– माछाको बारेमा लेख्नुहोस् । सोच्नुहोस् त, अब के मुन्द्रेले उत्तरकपीमा के लेख्यो होला ? उसले लेख्यो– माछा पानीमा बस्छ । सधैं नुहाउने हुँदा उपिया पर्दैन तर यदि माछा पानीको सट्टा जमिनमा बसेको भए माछा पनि फोहोर हुन्थ्यो होला, यदि माछा फोहोर भयो भने उसलाई पनि उपियाँ पर्छ होला । उपियाँ फोहोर ठाउँमा हुन्छ । यसले थुप्रै जनावरलाई हैरान पार्छ, उपियाँलाई सम्मान गर्दै विभिन्न कविले
कविता लेखेका छन् । उपियाँ सानो हुन्छ, फुत्त फुत्त उफ्रिन्छ । यो पर्यो भने चिलाउँछ । चौपाय दुब्लाउँदै जान्छन् । उपियाँ मार्ने औषधी निशुल्क पाइन्छ भन्दै अस्तिकै रातभर घोकेको सबै लेख्यो …. ।
उसले लेखेको उत्तर देखेर कपी जाँच्ने शिक्षक त बेहोस पो ।

–टिपनटापन